Doruklarda yağmur yüklü hasretim
Ufuklarda çığır açmış benliğim
Mevsimlerin rüzgarıyla geçti gençligim
aşka yüz tutmuş bir yürek yangınıyım
İlk önce kendimi terk ettim
kızıl kanı şerbet niyetine içerim sanma ki senden vazgeçerim
sen davet et yeter ki gönül mabedinden aşk dergahına
benliğimi asar da gelirim gül goncasındaki tomurcuk misali
son nefesimi sende veririm al beni sevdam al ki sende dirileyim
sahra çölünden geçerken gönlüm aşkla sustu
Tutuşmak gerekir yanarken sevgiliye
Öyle bir tutku ateşi bile dize getirmeli
Yiğidin gönlünde hasret kor alevine döner
Lakin kül görünmez yara bilinmez hep içerde
Yarınlar bekler bizi biz umut ederiz aşk ile
sen yanmayasın benim gibi sevdiğim
yalnızlık benim acılar benim
sen ağlama kefenimi yırtar hasretin
ben şafak beklerim vuslat adına
kırılmadım sana yüreğim kan ağlarken bile
İnan ölmeyi isterdim
Yoklugun delmesin diye yüregimi
Ölmeyi isterdim gözyaşı akıtmadan
Yagacak olan yagmuru incitmeden
Sır ile dügümlenip sır olarak ölmek
İnan sevgili aşılmaz engel yoktur
istesin insanoğlu hep yol çoktur
akar sevda yatağına su gibi aktır
gönül kafesinde aşk doğmaktadır
Zor olan bilinmese de hep faydadır
Yitik bir canda bir serçe yüreği
Suskun umutların yeşeren çiçeği
Narin gibi serpilir nazlı can gül güzeli
Atan nabzın son nefesi bir intihar çiçeği
Sevgili sevdamızın hudutları yoktur
Gözlerin gönül menzilimde yüreğime işleyen bir oktur
Rüzgarlar dalgalansın meydanlarda
gözlerin dikilsin uçsuz bucaksız noktalara
Yaşamayı hisset hayal et umutlarla
son bakışın mührü daha atılmadı dünyaya
Güllerim aşk kokar
Aşk teslim zamanıdır
gül aşkın canıdır
sır gerçek kapısıdır
vakit vuslat vaktidir
Ebediyetim aşk dirilmektir
Savrulduğum yerden ulaşmak istiyorum sana
Yani candan gönlümdeki ateşin azabından
Sen uçurum oldun bana aşkın ufkunda
Ben düşmek istemesem de yine tutundum kıyılarına
Tutulmak nedir bilir misin aşkın resmini çizersin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!