Bir yürekti sevda denizinde
Adını yazmıştı sevdanın kıyılarına
Yakmıştı aşk meşalesini gül kokusunda
Gönül şelalesinde bulmuştu gül sevdasını
Gül sevdası ayaz gecelerde içini ısıtan muamma
Öyle bir yerde yargıla beni
Sen sus gözlerin konuşsun
Öyle bir yerde vur beni
İnceldiği yerden kopsun...
Öyle bir yerde al ki beni
Dağılan sevda yanan can olsun
Ey yârim aşk halim
Gönlümün düştüğü pusu
Gözlerinden yara aldığım
Aşk ile sığındığım tek liman
Gönlümün sultanı sensin
Yedi veren yaprağın gülü sen közü bana
düşmeden iz sürmek davaya candan cana
bahçede ekilen sevgi tutunsun şafaklara
kurulsun gönlün dergahı sunulsun ataşa
Hak bilir kulunu aşk ile dolandım ey sana
Cehennemin istediği can gibi isterim seni
Bağrıma basarken avunmam sadece korkarım
Kaybetmekten seni ansızın bu benim sevdam
Sabır taşı oldum yokluğunda tükendim
Hükmedemedim gönlüme bu ne güzel cefadır
Gözlerinin karasında ellerimi yıkamak isterdim
gönlümü arındırmak isterdim kirli sulardan
tebessümün bana hayat demektir ey yar
vurulmadan yetişebilir miyim sana son defa
Gül bahçesi olsa dünya ne yazar sen yoksun
sana karşı sitemkar gönlüm ey yar
kimsesiz bir mezara gömdün beni
belimi büktü yokluğun yetmez mi
söyleme yar bilirim ömür yetmez
senden yadigar yaralarım bana
gül tenin gönlün hüznünde saklı
Can senle mana bulur sultanım
Nur yüzlüm gel beni benden etme
Gönlümün karanlığını örter sevdan
Nur yüzlüm gel beni benden etme
Yokluğunda hayatım ziyan olur
Nasıl anlatsam ki dayı
Ölüm yetmiyor cehennem yetmiyor
Nasıl anlatsam ki dayı
Ölmek isteyene ölüm ugramıyor
İnsanın sevdigine son görevi
özlem anında mısralara sevda yazılır
can gülüm özlem yara oldu bende
duygular sevginle anlam buldu
öyle bir özlem ki ölüm bile unutuldu
yağmur damlası sızlar yüreğimde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!