Tutundum lakin tutuklu kaldım
Gün batımında hüzne daldım
Bir güzele gönül kaptırdım
Hak adına sevda kuşandım
Hüzünlü gönüllerde kalmış aşklar
Unutturmayan unutulmaz unutma
Sevgililer sevgilisi hasretim sana
Gönül zikreder adını yar hep aşkla
Gözyaşları seni sorar oldu ey sevda
Ölü kalpler dirilir sende imanla
Külü gül rengine bandılar sinede Avuçladılar
Gül'ü ateş renginden aldılar hep yandılar
Bize yanmak mı düştü ey yar bizi hep yaktılar
Avuçladık yangını sinesinden gül dalı diye aşkla
Dert işte deva nerde aşık olan yalnız kalmaz
dost bilirim ben ölümden geçmiş can diye gelmiş
yar bilirim ben kendinden geçmiş sen diye gelmiş
can bilirim ben benliğinden geçmiş dost diye gelmiş
gönül bilirim ben her şeyden geçmiş yar diye gelmiş
her mevsim gönüllerde yeşeren aşklar bilirim ben
İçten bir gülümseme yetiyor bazen
Ama insan yaşadıkça katılaşıyor
Güzel bir tebessüm aranır olmuş bak
Işıklar içinde kaybolup gidiyoruz
Tükeniyor insan tükeniyor mutluluklar
Hayat eski bir radyoda kırık dökük bir şarkı
Özlerken seni aşkın mihrabında
Ömrüm sanki aşkın girdabında
Tutsagım bir sevdanın olmazında
Yol zifiri karanlık kör çıkmazında
Sorulursa yüreğim kan uykusunda
Kara sevdayla sarıp sarmalandı yürek
bilinmeze yelken açtı bilineni severek
yudum yudum ağır ağır tükenerek
ömrün görkemi rengini kaybetti bilerek
Anılarda dev bir özlem özlenerek
dinmez bilirim bu kalp ağrısı
bir ilmek geçirilmiş boynuma
dalımdan koptum umarsızca
olmamalıydı bugünlerimiz böyle
yaşamaktı bu kirlenmeden
Sürgün olmuşuz meçhul yarınlarda
Yargısız infaz edilmişiz anılarda
Matem tutmaz ömür vefasızca
Ufuklarda hayat akıyor usulca
Damla damla eksilmeden birikmeli
Seni özlemek seni senle yaşamaktır
seni yaşamak ben olanı unutmaktır
ben olanı unutmak sana kavuşmaktır
kavuşmak aydınlanıp arınmaktır
Sevgili dünya senle aşk mekanıdır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!