Gönlü del eyleyen yar birer gül imiş
nice sevdalar feryad figan eylemiş
nice yürekler bir çift gözde esirmiş
köz kül olmadan canana can imiş
...
Yine yoksun diye yandı bu can
yine hasretim bu aşka sürgün
yine çorak gönlümde sızın
yine susadım aşkına sen gelmedin
duygularımın tercümanı sensin
bilmem çöllere çağrılan bir ben miyim aşk uğruna
bilemedim bir ben miyim sürgün edilen bir çift göz uğruna
vaktimi bilmem lakin yanarım gül bağrında sevda uğruna
gönül mabedim yetim kalsa yara içinde sevgili yar uğruna
sevgilim ebedi huzur ile hallenip varmak sana
Zaman öyle yamandır ki
Anlatamam ben sana
Aşk kokusu vardır akışında
Ya hayattır ya mezar
Zaman sevgi ile örülür
_______ Şafaktan şafağa kavuşmalar
_______ gün batımında ayrılmalar
_______ ah sonu gelmez yaralanmalar
_______ nedir bu yürekten kanamalar
...
Sabahın ilk seher vaktinde
Açan bir taze tomurcuk çiçeği
Kelepçe vurulmamış düşüncelerin
Asil sevdaları omuzlaması gibi
Bir yürek artığı değil
Bakma öyle mahur bakma sevdam
ilk duruşmada görülsün davam
beklersen gelirim vurgun yaram
üzülme dönerim bitsin bu kavgam
Ağlama nazlı gözlerim dayanamam
Vurulmuş gelinciğim kollarımda
Kan akıyor oy yüreğim yanmakta
Usulca Gözleri değiyor gözlerime
hesap sormakta belki de avunmakta
Toz eylediler demiri yetmedi
Aşk solmadan yeşermeyeceğini bile bile
aşık olmak cehennem gibi yanacağını bile bile
beklemek doyasıya kızıl sancılarını bile bile
kavuşmak hasretin bitmeyeceğini bile bile
durulmuyor benliğim gel uslandır beni
Ben ölmüşlüğümü bilirim
Sen de öldüğümü bil yar
Kara bahtım ah geceden kara
Zalim felek açmış sinemde yara




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!