Öyle deme be arkadaş
Sen bir ibrahim=sin
An gelir aşkın ateşine düşer yanarsın
O zaman anlarsın yanmak nedir
Aşk yanmaktır iradeyle
Sevdam ben gönlüme ihanet etmedim
Her kim ki kendi gönlüne ihanet eder
Onlar kendi gönüllerinde vurgun yer
Ben sana vurgunum sana vuruldum
Aşk iki gönlü bir ister...
Ey gönül harcını aşkla yoğuran
ey yiğit bilesin aşka bedel olsan
vazgeçmeyesin kutlu davandan
el çekip giden gitsin o sen dayan
Aşkla bağlan hakka bitmesin iman
Hislerin elvedası gönül yakar
Şimdi semada hüzün vakti
Puslu bir bakış hep sır saklar
Şimdi gönül yanma vakti
Vuslat hasreti beni dümdüz etti
Ey sevgili yüreğimdeki aşkın adı ve yangını sen oldukça
Sen benim aşkta hakka teslimiyetim olacaksın (her*daim)
Gözlerine güz gülleri gibi bakıp
sana şiir yazmaktaysam
sarılı ihtilallerden kurtulmuşsam
uzaklarda seni düşlüyorsam
Damlada deryayı bulabilmektir asıl marifet
Deryada bir olmak bir bütün halde yaşamak
Anlıyorsun değil mi küçüğüm hayat senindir
Sen bir umut olabilirsin karanlığa aydınlanarak
İlk önce uyanman gerek küçüğüm uyanmalısın
Seni Düşünüyorum Hep
Gönül Bahçemde gözlediğim Çiçeğim
Ey Aşkını Kuşandığım Asırlık Hasretim
Ruhumun Huzur Saadeti Sevdiğim
Gönül Dalıma Konan Kırlangıcım
eşkıya yüreğime çığ düştü
Sevdiğim bana küstü
Her kez sustu kıyameti unuttu
Bir tek benim atan kalbim susmadı
Seni unutmadı be sevgili
Ey gönül alevinin sevda ateşi
Yan yan ki kapanmasın
hasretimin son perdesi
bu gönlün son ezgisi
bir kucak aç bana
Sevda salkımı elde gül deste deste
derman olur belki bu şiir yar beste
çoğalan denizler içinde ayrı seste
kurulan düşler umut ile aynı gönle
ey insanoğlu...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!