İçimizdeki fırtına kimimizde suskun
Kimimizde görülmemiş bir yangın
Kor alevli bir sevda yürekte vurgun
Aşkı Yar ile can olana bu son kurşun
Zamanın uçurumunda gizli bir mezar
Bir mezar gördüm
Kalbin anahtarı içinde saklıydı
İçine girdim bu sefer hayatımı
Kaybettim
Bir mezar gördüm
İçinde bir kefen vardı
Bir ölüm düşündüm bugün
Tüm namlulardan sıyrılarak
Bir ölüm düşündüm bugün
Aldığım nefes kadar gerçek
Gördüklerim kadar yalan
Tüm çakallar pusuya yatmış
Gül seyrinde vuruldum
sevgiliye savruldum
gözyaşıyla okundum
yandım tutuştum
Benim adım aşk...
Ben kavgalardan geliyorum
sanma ki senden ayrı düştüm
ben davamı aşkla ördüm
sanma ki senden ayrı düştüm
ben seni sevdam bildim
sanma ki senden ayrı düştüm
Eriyorum şimdi sensiz ve sessiz
bana güneşe çık diyorlar
bilmiyorlar seni yani
bilseler seni
derler ki git yanına
ellerini ellerinden
Ey yar gel aşkın semasında yıldız olalım
Gel eyleme kıyma bu cana ben sensiz olamam
Yüregim kavruldu ateşte yandım ey yar gayrı uslanmam
Asrı saadette gönül sana teslim ey gül-i sevdam
Ey aşk ey sevda
hiç şüphesiz ki bana sorsalar
dünyaya hükmetmekten
daha zor olanı nedir diye
hakkıyla sevebilmektir derim
unutulan bakışlarda kavuşmak nedir bilmezim
Ne zaman bitecek bu kara günler
Gönül pusuda haber bekler
Çılgınca coşmak ister gönül
Kırmak ister bütün zincirleri
Lakin tutsaktır bir çift gözde
Ey aradığım gitsem de kopamadığım
ey su misali akıp uğruna yandığım
ey gözlerinde aşkına sürgün kaldığım
ey gönül misali aşkın ateşinde sınandığım
bir pervaneyim aşk için dönmeye geldim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!