eşkıya yüreğime çığ düştü
Sevdiğim bana küstü
Her kez sustu kıyameti unuttu
Bir tek benim atan kalbim susmadı
Seni unutmadı be sevgili
Ey gönül alevinin sevda ateşi
Yan yan ki kapanmasın
hasretimin son perdesi
bu gönlün son ezgisi
bir kucak aç bana
Sevda salkımı elde gül deste deste
derman olur belki bu şiir yar beste
çoğalan denizler içinde ayrı seste
kurulan düşler umut ile aynı gönle
ey insanoğlu...
Bakamadım gözlerine doyasıya sevdiğim
Söyleyemedim sana seni nasıl sevdiğimi
Yetmedi yürek yetmedi gözlerinin karşısında direnemedi
Demir eridi kızgın ateşte gönül demlendi hasretinle
Ey canım cananım kurbanım sana
ya bir tek ölüm kalırsa geriye
el ele tutuşmadan
göz göze bakmadan
sadece hasretle ölmek
ya bir tek hasret kalırsa geriye
Olmak isterim sende hür bir o kadar tutsak
deryalar yansın aşk yangınla imtihan olmak
mavzer yatağında gözlerin kıyısında susmak
ne güzeldir sevgili sana hep senle kavuşmak
Esen rüzgarda ısrarla kopmayan bizi bulmak
Ben uzaklara bakıyorum hasretçe yıldızlara
Her nefeste seni anıp yakıyorum yüreğimi
Ufuklarda arıyorum seni akıyorum özleminle
İki nefes arasında saklıyorum seni aşkla
Duygular paramparça eyledi ah sinemi
Yüregimdeki sevda telini aşkla vurdu gözlerin
Hecelere sıgdıramadım bu aşkı yandı yüregim
Akşamlar seni yazar gökyüzüne gönül yıldızım
Öylece yakalandım teslim olmak Tek şansım
Arayarak bulamadım seni gel arındır beni
Bilmem bu sevda hasretimin kaçıncı goncası
Gül dalı olmaya razı iken bitmedi bekleyişler
Bitmedi hasret hep bir yol arayışı özlemler
Bana bugün sabır bana yokluğunda her şey ağır
Yıkılırken tüm engeller dilim düğümlenir
Hayat nedir bilmeyiz biz
Bize yaşamayı öğreten olmadı
Biz de hiç öğrenemedik zaten
Yaşamadık yani biz güzellik
Bir ölüm rüzgarına kapılmışız biz
Sonra can vere vere ölüm eskitmişiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!