Ateş ve kül Şiiri - Sinan Bayram

Sinan Bayram
823

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Ateş ve kül

Ben kendimi ateş sanırdım
öyle bir yandım ki aşk için
aşktan geçtim kül kaldım
küllerimi kim savuracak şimdi

Söz bitti dilim lal oldu ben bittim
öykümü kim yazacak şimdi
meçhule vurulmuş gibiyim
adresimi kim bulacak şimdi

Ben kendimi ateş sanırdım
öyle bir yandım ki hak için
yüreğim yandı kül kaldım
küllerimi kim savuracak şimdi

Gözüme yaş düştü özüme ateş
yüreğim doruklarda yandı
solgun yapraklar gibiyim
avucum öylece ıslak kaldı

Ben kendimi ateş sanırdım
öyle bir yandım ki yar için
kendimden geçtim kül kaldım
küllerimi kim savuracak şimdi

Gözümün ırmakları kurudu
aşkın ürpertisi var yüreğimde
göz hapsinde ay gülümsüyor bana
gönlümün kıblesi hak için aşka vardı

Sinan Bayram
Kayıt Tarihi : 13.8.2015 16:08:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!