renkler ve sırası
beyaz dan başlayıp
sarısı kırmızısı mavisi
giri den siyaha ulaşan
bir sonlanış
sabahın birinde gözlerinizi
Özlüyorum
İlk gözlerimi açtığım mahallemi
Misket oynadığım
Cengiz i,Necip i,Hüseyin i
Mavi balkonlu evdeki kızı
Özlüyorum
zaman makinası
istediğinde geçmişe
çocukluğunun gizemine
mahalledeki sevgiline
okuldakine üniversitedekine
seni götürüp getirecek
bir kadındı kollarında
mutluluğu aradığım
aldandım olsun
yıllar bitsede kalan günlerim var
kaybettiklerimin yanında
hala önünde bir sonbahar
hangi ay bimiyorum ama
bir park adını hatırlamadığım
kahvenin bir tonunda bank
kenarına ilişmiş oturan
sarı yapraklar ayaklarına serilmiş
ben ve yeşil gibi kırmızı gibi
Resim bu
bu yaşta aşkın çiçekleri
sarı
sararıp solduğunun işareti
sen
yaşadıklarının yükünden
akşam yine siyah
üç beş ışık benden uzak
elimi nereye atsam
siyah beyaz resimler
eksilen isimler
kaybolan yüzler
resimleri
önüne alıp
dalıp gittim
hep yanımda olmayanlar
hep uzaktakiler
birazda unutanlar vardı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!