Yolları çizmek isterdim
yeşil çiçekli az da dik
dolaşıp dolaşıp bana dönen
kimi kısa kimi uzun
ama sonunda hasretle
sarılıp kucaklaşan
Örttüm üstünü zamanın
bazen gecenin
kimi günlerde yüreğimin
şarkılara verdim dümeni
bazen aşka bazen hüzne
kırdı dümeni fırtınalara
anlatmak istediklerim var
içimde sakladığım
kanayan yaralar var
yarım kalmış sevdalar
umutsuz aşklar
boşa akıp giden ömür
düşlerim yok biliyor musun
dün sen vardın yarın yok
yollarım bir çember oldu
dönüp dolaşıyorum o yok
uykularım bir ölüm sessizliği
rüyalarım yok mehtap yok
Kendimizi hapsettik kendi hücremize
bize ait olmayan anıların mahkumu
tüm ömrümüzü vakfettik bir rüyaya
aynaların görmediği yüzlerle
konuştuk dinledik seviştik
içinde hep sen vardın görünmez
hatırlamaya başladığın ilk kare hayattan
bir kadın annen
işte o senin sevgilin her şeyin
sonra kendini tanırsın
ve bir başka kadını
seversin
o gün geldiğinde
yanı başındaki sandalye
sahipsiz kalacak
yalnız seyredeceksin
tek başına hayaller
acı bir kahve
Anlat bakalım
ister kendine ister birine
istediğin yerden başla
istersen o günden
hani o gün
dalgın dalgın yürüyordun
Ona dedim
tut elimden
benimle gel
beraber yazalım
hayatımızı ellerimizle
hikaye zaten
sabahın bir anlamı olmalı
sormamalı kendine
neden uyandım bu güne
paylaşacağı emek
uğraşacağı iş
gayretlerine bir amaç




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!