bir karanlık içi su dolu
nefes bile almadığım daracık
biraz palazlandım bastım tekmeyi
bir daha bir daha en sonunda
pes etti zaman hadi vakit tamam
gözlerimde adını sanradan öğrendiğim
sana gelmek istiyorum
yolları dağları dereleri
aşmaktanda yılmıyorum
sen şehirdesin kalabalıklarda
ondan korkuyorum
caddeler sokaklar apartmanlar
korkuyorum
yeniden yollarına düşüp
çıkmazlarında kaybolmaktan
ördüğün duvarlardan
kazdığın hendeklerden korkuyorum
yeniden denilen şeyden
gördüklerim var
işittiklerim
okuduklarım
hatta yazdıklarım bile var
birde korkularım
yapamadıklarımı
Gidiyorlar birer birer
nereye kardeşim soramadım
yorgunluğumdan
son soruyu yalnızlığıma sordum
biz nereye gidelim dostum
söyle biz nereye.
unutulmuş ne geceler var
üç beş harfle bir cümleye sıkıştırıp
zor bulunacak yerlere bıraktığımız
içinde ne heyacanlar ne umutlar gizli
şimdi belkide unuttuğumuz aşk orada
sevmek bir kelime olmadan önce
sana küsmedim
sen bilmesin neye küstüğümü
yarına küstüm aslında
sen olmayacaktın
saate küstüm
her tıkla uzaklaştırdıkça
nerede o
diye sordular
seni beklediğim yıllarda
cevap verememiştim
gözlerimde mutluluk
varmış
Son zamanlarda
Gözlerim kapalı
Ruhumun içinde yürüyorum
Sessizliklere hasretten
Neyi fark ettim
Biliyor musun
senden uzağım
nereye yakınım bilmeden
geceden yakın
günden uzağım
neredesin bilmeden
bir dere akıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!