Neleri kaçırıyoruz gözden
renkleri
siyahı beyazı mavi
gün gibi
akşamı sabahı
hayat mevsim olmuş
hayatı hep zorları ile tanıdım
zor okudum ihtilaller terör
hayat kavgası ekmek zor
ev bark sahibi olmak zor
yıllara mal oldu bana
gençlik siyah hiç görmedim
sen benim dünyam dın
ben
serseri bir kuyruklu yıldız
hep gelip geçtim
bir meteor olup
yüreğine düşemeden
konuşalım hadi ses olsun
boş şeylerden mi
yoksa gelecektenmi
bizdende bir fikir bir düşünce
bitip gidenler olmasın içinde
sararan takvim yaprakları gibi
SON BAHAR GİBİYİM
yapraklarım sarıya döndü
kimi dalda kimi düştü
bakıyorlar dinliyorlar
sonuç ; anlamıyorlar
sustum
ben çocukluk aşklarımı yazmadım
yoksulluğumdanda hiç bahsetmedim
zenğinliklerimi paylaştım ve zevk aldım
ne zenginler gördüm ceplerinde hayat yok
ne yoksullar tanıdım gönüllerinde bankonot
çok yokuşlar aştım kısa insan hayatında
Sus diyorsun
susuyorum
anlatmam lazım
kaş ediyorum göz kırpıyorum
ellerimi kullanıyorum
anlamıyorsun.
hayat son derslerinde
susmayı işliyor
sevdiğin kadar değil
sevildiğin kadar
var olduğunu
sessizliğin içinde
kelimelerle anlatamıyorsan
birde susmayı dene
mermiden kılıçtan da güçlüdür
konuşmadan alıp verdiğin nefes
konuşmak ancak olabilecekleri
gelecegi anlatır kendince
bugün bir farklı mekan
güneşin battığı yer
taşburun
beton bir masa
sefil bir aşık
ikisi bir arada soğuk amaçsız




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!