düşlerim yok biliyor musun
dün sen vardın yarın yok
yollarım bir çember oldu
dönüp dolaşıyorum o yok
uykularım bir ölüm sessizliği
rüyalarım yok mehtap yok
Ona dedim
tut elimden
benimle gel
beraber yazalım
hayatımızı ellerimizle
hikaye zaten
sabahın bir anlamı olmalı
sormamalı kendine
neden uyandım bu güne
paylaşacağı emek
uğraşacağı iş
gayretlerine bir amaç
çok uzaklar
önümde
dizilmiş koşuyor
renklerin tamamı
bir çiçekte
ellerimde
her gecenin beklediği
sabah
güneşli sıcak günleri
aşk
ayazlar a uyanmak da
var
sen kimsin diyorum
son baharmış o
geçti mi ardı kış
fırtınaları içinde
ağaçları soyan
ölüm kokusu kış.
Bakıp ta göremediklerim
içimdeki ateş
sen diyemedikleri m
biz diyemedikleri m
sorular neredeler
ah şimdi olsalardı
dün
birden önümden geçti
o kadın
beline sarılıp
ayaklarını yerden kesmek istedim
çevirip başını döndürmek
tutamıyorum aklımı
gözümden kulağımdan dilimden
uçup sana kaçıyor
dünyanı duvarları kalın
çoğuna aşılmaz gelir
aklımın kılavuzu
Ayrılıklarda hayata dahil
ölüm gibi değil
içinde hep bir umut
bir belki saklar
yürekleri yakan bu
yitene ağlarsın üç gün




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!