öyle bir yerdeyimki şimdi
sırtımı dönüyorum istanbula
ayaklarım bodrumda
bodruma sırtımı dayadımmı
gözlerim istanbulda
sagımda solumda ise
Şimdi bile geçti
ömürden dakikalar
bak bakalım ardında kalanlar
hayat mı yoksa anı mı
yada kaybettiklerinin resmi
şimdi düşün artık koşuyorsun
aynı dünyada yaşayıp
aynı havayı soluyoruz
yürüyoruz koşuyoruz
önümüzde ki bir hayai
sonsuz olana zaman biz
geleceksen gel
güneş batmak için
ufukta yoruldu
seni beklemekten
kapıdaki zaman
çok inatçı dinlemiyor
Denizi sığdırdım hayatıma
mavisiyle baktım
dalgalarıyla coştum
sesim martılar oldu
yıllarca yaşadığım
kum taneleri servetim
Hasrette bazen güzel
baktığında renk renk çiçekler
beyazı pembesi moru sarısı
hatta umudun kırmızısı
durur karşında bir serap
hasretin mavisi de güzel
gecelere sıkış mamalı hayat
günün finali belki
gülümseyerek hatırlıyorsan
bu sana yakış malı
dert keder kasvet ne
siyahla beyazın arasında
nasıl tanıştık hatırlasana
bir kitabın sayfalarında
karaladığın kelimeleri
o üçbeş harf yığını
aşkla tanıştırdı
ilk kez hızla çarpan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!