Şimşek Acar Şiirleri - Şair Şimşek Acar

PAPYONLU ÇOCUK
herkes büyüdün,diyor
kimi amca
kimi dede diyor
aynaya bakıyorum
ben yokum

Özlüyorum
İlk gözlerimi açtığım mahallemi
Misket oynadığım
Cengiz i,Necip i,Hüseyin i
Mavi balkonlu evdeki kızı
Özlüyorum

hatıra diye sakladıklarımız
kalbimizi yoranlara ait
kırdılar üzdüler
yaraladılar kanattılar
sadece umutlarımızla sevindik
hayallerimizle nefes aldı

Anamız vardı babamız vardı
dedelerimiz ninelerimiz
kocaman bir ömür vardı
kısmetse dediğimiz
birer birer kaybettik
şimdilerde onların yerinde

Hiç kullanılmamış kelimeler yok ki
Seni onlarla anlatsam
Herkes gibi
Ağlıyorsun
Gülüyorsun ve
herkes gibi ölüyorsun

Bazen
aşk insanı
gelecekteki düşmanı ile
aynı yatağa sokmayı
başarıyor
başlangıçta aşk

sana
birşeyler söylemek istesem
içimden geçenleri yani
çiçeklerin üstündeki çiğ tanelerine
bakmanı isterdim
güneşle ışıldayan bir küçük dünya

sana
seni
deli gibi
sevdiğimi
hiç söylemedim
deli gibi

zaman makinası
istediğinde geçmişe
çocukluğunun gizemine
mahalledeki sevgiline
okuldakine üniversitedekine
seni götürüp getirecek

yoktu
doğduğum dada
şimdide yok
kimilerinin
taptığı para
o varsa