Gelseydin gönlüme ne olurdu
sabahlara beraber uyanırdık
ben erken kalkar seni seyrederdim
kahvaltıyı beraber hazırlar ,ben
domates dilimlerini çalan yaramaz
sen çocuğa nasihatler eden prensen
Gitmek diyorum bazen düşlerimde
Elimde bir valiz ilk ayrılık bir sızı
Sonra bir daha bir daha hayatın izi
gitmek yolculanmadan yalnız
karanlık korku dolu çoğu bilinmeze
umuda gitmekte var hayaller dolu
yıllar varya şu geçen
sensiz ve bensiz
bir şarkı bestesi gibi
seni söyleyen şarkılar
sesli yada sessiz
kulaklarımda adın
Gidince anlarmış insan
kapıda duran eski arabanın
kıymetini
Ana gibi Baba gibi dede gibi
eski kağnıyı çeken kocaman gibi
kağnı kapıda kalınca bir başına
ben aşkı yaşıyorum
gençlerin oyun sandığı
yıllar kayıp giderken
ayaklarımın altından
gözler ufukta kilitli
nemli mahzun
Takıldım sana gidiyoruz
bir gündüz bir gece
ya aç ya tok ama bir umut
seninle tanıdığım insanlar hoş
şu ana şu baba şu kardeş
birkaç arkadaş bir iki dost
Sen şimdi taa oralardan
Öyle bakıyorsun ya.
ayaz geceye dalıp
buğulu camın ardından
karanlığı delen gözlerin
soğuk soğuk esiyor
kendi kurduğumuz
bir gönül damında
yaşadıkça eksiliyoruz
büyürken yaşlar
küçülüyor ömürler
her gönülde bir yara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!