bugün pazar ya
haftanın son günü
ben sıkıntıdan sardım
yine harflere kafayı
H yiÜ yüZyiÜ ve N yi
silip atmak istedim
yaşlar ilerledikçe
defterde yazacak yer azalıyor
bonkörce doldurduğumuz o sayfalardan
şimdi yaşadıklarıma yer kalmıyor
artık kenar köşeler kaldı bize
seni yazmak için küçük küçük
yıllar geçmişe bir perde
neleri bıraktık arkasında
dün bir perdeyi araladım
kendi bahçesinde dalgın
elinde bir bardak
içmiş sonuna gelmiş
özledim her halde
geri dönmek istiyorum
karanlıklardayım şimdi
anlamalısın güneş battı
mehtapta artık yok yıldızlar
puslu puslu silik duruyor
renkler ve sırası
beyaz dan başlayıp
sarısı kırmızısı mavisi
giri den siyaha ulaşan
bir sonlanış
sabahın birinde gözlerinizi
PAPYONLU ÇOCUK
herkes büyüdün,diyor
kimi amca
kimi dede diyor
aynaya bakıyorum
ben yokum
bir kadındı kollarında
mutluluğu aradığım
aldandım olsun
yıllar bitsede kalan günlerim var
kaybettiklerimin yanında
hala önünde bir sonbahar
Beraber başlasak
belki başarırız
karamsarlık yapma dedim
ya yürümezse
ya ters giderse
ya ağlatırsa bizi hayat
Yolları çizmek isterdim
yeşil çiçekli az da dik
dolaşıp dolaşıp bana dönen
kimi kısa kimi uzun
ama sonunda hasretle
sarılıp kucaklaşan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!