unutulmuş ne geceler var
üç beş harfle bir cümleye sıkıştırıp
zor bulunacak yerlere bıraktığımız
içinde ne heyacanlar ne umutlar gizli
şimdi belkide unuttuğumuz aşk orada
sevmek bir kelime olmadan önce
sana küsmedim
sen bilmesin neye küstüğümü
yarına küstüm aslında
sen olmayacaktın
saate küstüm
her tıkla uzaklaştırdıkça
ya hayat yalan söylüyor
yada
tüm doğruları silmek lazım
mutluluk denen
zaman katili
geliyor gelmesine bir an
Nasipse diye çıktık yola
kapısında bekledik
yolunda bekledik
gelmedi
nasip değilmiş
sineye çektik
Nasipse diye çıktık yola
kapısında bekledik
yolunda bekledik
gelmedi
nasip değilmiş
sineye çektik
zaman makinası
istediğinde geçmişe
çocukluğunun gizemine
mahalledeki sevgiline
okuldakine üniversitedekine
seni götürüp getirecek
hangi ay bimiyorum ama
bir park adını hatırlamadığım
kahvenin bir tonunda bank
kenarına ilişmiş oturan
sarı yapraklar ayaklarına serilmiş
ben ve yeşil gibi kırmızı gibi
Resim bu
bu yaşta aşkın çiçekleri
sarı
sararıp solduğunun işareti
sen
yaşadıklarının yükünden
akşam yine siyah
üç beş ışık benden uzak
elimi nereye atsam
siyah beyaz resimler
eksilen isimler
kaybolan yüzler
resimleri
önüne alıp
dalıp gittim
hep yanımda olmayanlar
hep uzaktakiler
birazda unutanlar vardı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!