Ben yalnızlığa alıştım
güzelim
duvarlar ördüm etrafıma
sadece
gök yüzüne bakıyor
sana hasret gözlerim
kızma bana memleketim
kızma bana
zaten hasretim sana
unutummu sandın
yeşil ırmağını
panayırlar kurulan
Hatırlamazsın beni,ben bir tahta sıra
birde oturacak çakılarla isimler kazınmış
sen annenin elinde ağlayarak gelmiştin
ilk gün salya sümük iliştin kenarıma
ilk arkadaşınla tanıştın benim yanımda
sevdin beni dostundum sırdaşındım
bir resim ardından çiçek kokuları dolar
kapanmadan gün batımında kapılar
taş binaların arasında sessiz bir mahalle
bir resim tüm hayallerimdeki çizgi
rüyalarımda bile çeker alır aydınlıga
gizemli birçift göz kara gözlüklerin ardında
Hayat değil öğreten
öğretmen zaman
anlatamadığınız hikayeleri
zamanda sarar
hayatta da sırtınızda taşırsınız
hani meşhur söz
ne sevdaları mahkum ettik
yılların gardiyan olduğu mapuslarda
iplere bahane bulduk
yaptığımız kör düğümlerde
çözemedik dertlendik anlattık
dinleyeni olmayan gecelerde
mucit olmam lazım
gençlere çare
bir alet yapmalıyım
sevdiğini söyleyen
seven yüreklere
çaresiz aşklara
Gönderi OluşturFotoğraf/Video AlbümüYüklenecek dosyayı seçCanlı Video
Ne düşünüyorsun, şimşek?
Fotoğraf/Video
misafiriz şu dünyada
haddimizi bilmeden
alırız veririz sormadan
ağaçlarını keser
çiçeklerini yolarız
neyimize güvenirsek
Sokaklarını özledim
memleketimin,mahallemin
selam veren insanlarını
hal hatır soranları
başımız okşayıp
babamıza selam yollayanları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!