ceketsiz gezerdik
kış günleri
üşümezdik
mahallemiz sıcacıktı
elimizde ekmek
sokağa çıkardık
dakikalarla başlayan
bir saatin dönüşüne bağlı
gün ve ayların bağladığı
başı da sonu da bilinmez
insan ve hayatta
bir sahili vardır
o gülüşün bir pınardı
gönlüme akıp geçen
her nefesin bir fırtına
denizlerimi dalga dalga
dizlerime vuran
unuttum gülüşünü
Seni damla damla
yaş edip biriktirdim
yıllardır gözlerimde
yanan yüreğime çare
olmadı aktı gitti boşa
hasret dolu günlerime
bir gün
bu şarkı sana bir şeyler ifade ediyor
ve geldiğin yeri hatırlatıyorsa
işte zor günler
işte gerçekler
işte yalanlarla dolu hayat
Akşam
eksilen bir günün hüznü çöker
cılız yıldızların ışığında umut
sesler kesilir ışıklar söner nefesler tutulur
sıradaki yarın güneşli mi bulutlu mu
soru bu
hey benim eski Bursam
cirit atadım kapalı çarşısında
elimde pazarlama çantam
dogan körfez vardı o zamanlar
topkapıdan yedi onbeşte
arabalı falan iptidai o tarihte
bunlar da sevdiler
okudular büyük adamlar oldular
kim bilir hangi sokaklarda dolaştılar
hangi çeşmeden su içtiler,
hangi ağacın altında soluklandilar
kimlere korku kimlere sevda oldular
başlayıp ve bitirmek
aslında hayat bu
önemli olan
araya serpiştirebildiğimiz
sevgiler yaşanan güzellikler
ben gençliği bilirim
ben bu şehire
yalnızlığımı yaşamak
için geldim
çiçekleri tek renk
kırmızı olduğu için
kırmızı ateş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!