şiir yazar methiyeler dizersin
zaman altından akıp giderken
bu benim der hayaller kurarsın
o arada bir uğrar sonra kaybolur
elini uzattıkça uzaklaşır dokunamazsın
adam kadına anlatamaz sevgisini
ÇOCUKLUĞUM
gelincik kırmızısı boyalıydı
rüzgarların savurduğu yapraklar
hayalinde rengini alıp gitti
bir sap üzerinde sallanan kocaman bir baş
bir dağın yamacına sığınmış
Belki bir gün
karşılaşırsak yolda
karşı kaldırıma geçme sakın
yanımdan geç
o bile yeter
onca hasrete
Çağırsan gelirim dedi
sadece bir nefes uzaktan
söyleten belki aşk belki hasret
yada bir fincan kahveden ibaret
gönül duymak istediğinde
benim duyduğumdan ayrı
DİYORUZ YA
hiç rengini belli etmiyor
demek ki rengimiz var
hatta rengarenk olanımızda
ben maviyim,sen kırmızı o yeşil
deniz gibi engin gökyüzü gibi
sadece adımı bilirsin
ya gerisi
hangi burç tanım
içimdeki çocuk kim
nerelerden geldim
sen benim için kimsin
MUTLULUĞUN SONSUZ OLDUĞU
ANI BEKLER DURURSUNUZ
ÖĞRENİRSİNİZ Kİ
BİR KAÇ SANİYE OLDUĞUNU
HİKAYELERE KONU OLUR O AMA
ÖĞRENİRSİNİZ BİR GÜN Kİ
bir çiçek açmasın
bir taşın arasından
umudun adı o
hayatın yaşamanın
nefes alabilmenin
güzellikler göz açmanın
bir kırmızı bir maviydi gözlerimde
bazen de yeşil çerçevede hayalin
gelip geçerken hayatın içinden
yalnızdı hep gönlüm senden
kim derdi dün vardı bugün bitti
rengarenk sevgi dolu hayaller
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!