Şimşek Acar Şiirleri - Şair Şimşek Acar

ne yollardan geçtin
ömür dediğin hayatın içinde
önünde umut ardında hüzün
kimleri gördün kimleri sevdin
ne aşklar yaşadın delice
hiç bimez zannettin

Bir ömür

yazmak için sen lazımsın bana
göz mü yumacaksın
resimlere bakıp bakıp

bir takam vardı
güvertesi şen
bir sen vardın
birde ben
yalana karıştı
ıslatan serpintiler

hayata sürücü koltuğunda bir babayla başlarsın
yıllarca arka koltuktan el sallarsın
hiç aklına gelmez bir vedadır bu el sallamalar
bir daha hiç göremeyeceğn bu insanlar
zaman bakmışsın sen direksiyonda
hayat arkadaşında yanında pembedir yollar

KENDİ HAPİSANELERİMİZİ İNŞA ETMİŞİZ
kendimizide içine hapsetmişiz gardiyansız
ayıp demişiz kendi aklımızla günah demişiz
bir kılıf bulup cesareti arka cebe gizlemişiz
elerimizle hep bir yerlerimizi saklayıp
başkalarının biçtiği renklerle gezmişiz

Boş ver şimdi yaşı
elli olmuş altmış olmuş
sen o gözleri gönlüme sor
on sekizin demi görmüş
yirmisinde mi
ömür bu

Gitme bu gece
Kal yanımda dedim
Dinlemedim
Aştın tepemden
Mehtap gibi geçip gittin
karanlığın kaldı hatıra yanımda

bu gün
bir sürpriz yapsan
gelsen
iki kahve yapsan
karşılıklı oturup
sen gülsen ben gülsem

Naz edecek kimse
bulamazsın
sevdalarını anlatacak
yaptıklarını dinleyecek
hikayenle ilgilenecek
ayaklarındaki acıyı

bunlar da sevdiler
okudular büyük adamlar oldular
kim bilir hangi sokaklarda dolaştılar
hangi çeşmeden su içtiler,
hangi ağacın altında soluklandilar
kimlere korku kimlere sevda oldular