hayata sürücü koltuğunda bir babayla başlarsın
yıllarca arka koltuktan el sallarsın
hiç aklına gelmez bir vedadır bu el sallamalar
bir daha hiç göremeyeceğn bu insanlar
zaman bakmışsın sen direksiyonda
hayat arkadaşında yanında pembedir yollar
yağmur olmak istemişimdir
hep
aşktan çırılçıplak
vucutlardan süzülüp
tüm zevklerin içinden
toprağa düşmek
KENDİ HAPİSANELERİMİZİ İNŞA ETMİŞİZ
kendimizide içine hapsetmişiz gardiyansız
ayıp demişiz kendi aklımızla günah demişiz
bir kılıf bulup cesareti arka cebe gizlemişiz
elerimizle hep bir yerlerimizi saklayıp
başkalarının biçtiği renklerle gezmişiz
ne yollardan geçtin
ömür dediğin hayatın içinde
önünde umut ardında hüzün
kimleri gördün kimleri sevdin
ne aşklar yaşadın delice
hiç bimez zannettin
Sen
insanlara yaranamazsın.
Hayat
sana bu hakkı tanımamış.
sevilmek istiyorsan
çocuk gibi.
Bir ömür
yazmak için sen lazımsın bana
göz mü yumacaksın
resimlere bakıp bakıp
Ah kardeşim
sevgilinin günümü olur
Ferhat ile şirin
bir günlük müydü
hadi yıl desen
sahte sevgiler için
bir resim
bir şarkı
neler yaşatır insana
yaşadıklarının arasından
hava ayazmış kış gelmiş
hepsi bir buğulu cam ardında
yaşamak çay gibi
demlendikçe tadı
içtikçe sohbeti
bittikçe tazelenmesi
ölümsüzleştirir aşkı..
çay gibi hayat
demlen dikçe koyulaşır
biraz da acılaşır
çınar gibi olsan da
yaprakların kopar
rüzgarla uzaklaşır




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!