EYLÜLDE BİTTİ GÖZLERİM YOLLARDA
GELMEDİN YİNE
GELMEDİN SEN
SENSİZ BİR KIŞ BEMBEYAZ KARLARIN
SAÇLARIMDA AK
SENSİZSE YİNE BAHAR
nereden geldik nereye gidiyoruz
derken
bir şehirde o ve ben
bir çatı altında gibi
kısa bir rüyayı yaşadık
sonra kalktı ve gitti
hayat seninle olan randevumuzu
geç vakte verdi
eylül sonu ekim başı gibi
sararmaya başlamışken hayat
yeşertemedik tek başına
değil mi ki son bahar
yine akşam oldu
aynı penceremdeyim
yağmur deli gibi yağıyor
elektrikler kesik
yıldırımlar aydınlatıyor
ara sıra gürültülü
Olmadık zamanda geldin
elinde bir fincan kahve
umut gibi bir şeydi
fal olup çıkmadın
kahrolası fincandan
bir sürü yol vardı
zaman zaman unutuyoruz
hemde zamanı
koşup peşinden
yorgun düşene kadar
bir sevda için
akıp giden ömürden
Eskici
yaşadığım günleri özlüyorsam
aklım yapamadıklarıma takılıysa
kafamı kaldırıp yollara bakamıyorsam
farkında mısınız
hayatımızdan geçti gitti
bu gece
sizin kaçıncı bilmem
benim altmışıncı
haziranı m
özlüyordum ama neyi
sonra keşfettim ki
kendimi
sahip oldukları mı
kaybettikleri mi
gençliği mi
başım ellerimin arasında
dalıp gitmişim nerelere
seni arıyorum kelimelerde
çok zaman geçmiş belliki
beni benimle bırakmışsın
bulamıyorum yanlızlığımla




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!