Silvan Güneş Şiirleri - Şair Silvan Güneş

istersem bir çukura girip
yer altındaki kaynaklara katılırım
dalarcasına derinden

delerim kabuğumu
filiz olup uzatırım başımı göğe

bir gün ben de sizin gibi gülmeyi öğreneceğim
söz veriyorum eğer bırakırsam doğruluğu
koyarsam gururu fazileti onuru bir kenara
dürüstlüğü unutup yalana boğulduğumda
gamsız kasavetsiz vursan duymaz olduğumda
dokunmayan yılanlara bin yıl ömür biçeceğim

kıvrımlı bir yol
dur durak yok virajlardan
hop dönüyoruz hop dönüyoruz
bir ben çıkartıyorum tadını bu yolun
gözlerim engin deniz

yarım yamalak ilişkiler
sahteydi
anlıktı
elma şekeriydi
belki biraz tatlıydı
sonra severek tuttuğun şekerin

artık bir nedenim kalmadı özlemek için
güçlü olmalı unutmalı her şeyini
dağıt kederlerini anlamaz gidenler sevenlerini

gerçekler duygularınla savaşmasın
boş sayfa kalmışsa yırt at bir daha yazılmasın

kendini beğenmen muhtemel
itibar varmış sende
dediğine göre
çok mühim bir adammışsın
bir de Nebahat'ın varmış
en bayatından da bayat

penceremden dışarı seyrederken
bir cırcır böceği kondu yanıma
canım çok sıkılıyordu ama
şaşırttı beni konuşunca
bana şarkılar söyledi bayıldım düştüm yere
çok mutlu olmuştu belli o halimi görünce

çıkıp gideceğim buralardan
kolay bulunmayacak bir yere
ne zaman dönersin diye sorma
kendimi kaybedinceye kadar

unutmak istiyorum geçen bu süreyi

çok zaman oldu görmeyeli gözlerini
çok zaman oldu duymayalı ince sesini
çok zaman oldu belki de yoksun hayatta
yaşlar ilerliyor ak düşmüştür saçlarına

bir arasan duysam sesini kiminlesin bir bilsem

eğer alırsam elime sazı çalarım
hem öyle oradan buradan değil
kopya etmeden kendi sözlerimi
diyeceğin varsa en baştan açık söyle
ben de cevap için zaten çekinmem öyle
doğru lafı doğru zamanda etmezsen