Geceyi bölerken dertli feryadım,
Hasretin yükünü omzuma aldım,
İçimde çınlıyor acı feryadım,
Tükendi avazım artık gelmedin.
Ayrılık nârıyla yoruldu dilim,
Bir gün geriye dönecek olursam
ayağımı bastığım taşlar yerinde olmayacak, biliyorum
Taş değilmiş meğer,
İnandıklarımmış ezilenler
Ben esaretinin kölesiyim diye
bazı cümleler doğmadan mühürlendi kimlikte
Gölgemdekiler, susar geceye
Gölgemdekiler, saklanır isyan denizine
Yitip giden bir rüyanın izinde
Kimsesiz sokaklar ağlar sessizce
Kara toprak altında gizli bir iz
Kara toprak altında eski bir giz
Sen ki,
Yediği çanağa naks eden bir heves
Ben ki,
Çanağı gül sanıp sabırla yıkayan,
Bir secdeye yük olmuş hissiz hevesin:
Bir dağın alnında durmuş ilk kar gibi;
Göğe sığmaz yalnız adam
Güneş kıyamda, gece mahbal,
Dünyaya sığmaz yalnız adam
Gülün ömrü az olur diye
Sunam’a gönlümü usulca bağladım
Kibritten korkan çocukların
Avuçlarında küle dönerken destanlar
Katlanmış bir mendil gibi sabır aradım
Annemin ceviz sandığında gözyaşımı sakladım
Gönül tahtının şahı,
Yâ Nebî Resûlallah.
Dertlilerin sığınağı,
Yâ Muhammed Resûlallah.
Çeşm-i dilin ziyası,
Methetmek,
Bir çiçeğin kokusunu rüzgâra emanet etmek,
Özündeki zarafeti
İncitmeden görmek,
Övmek,
İlk defa kucağa aldığım o an
Gözlerime nursun güzel evladım
Cennetten bir koku getirdin inan
Gönlüme gurursun güzel evladım
Uçtu akbaba dağların doruğuna
Haset sardı gönlü, doldu koruna
Sebep kin, dedikodu, atmaca
Hınç, fesat, gıybet olmuş gırla
Kartal uçar gökleri yarar kanadıyla,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!