Sevgi neydi? Kalpte yayılan bir duygunun hissi mi? Avuçlarımda terleyen bir heyecan mı? Veya anlamaya çalıştığın garip bir duygu mu? Bilemedim… Sevgi neydi? Sanma ki senden gittiğimi… Her gidiş daha çok beni sana getirdi. Özlem ocağı, gittikçe büyümeye başladı içimde. Sevda bu ya… Yara gibi, dokunmadıkça kalbinde sessizce büyümeye başlamıştı. Sevgi bu muydu? Ne kadar çok seviyorsun, der gibi duyarım. Bir çocuğa haksızlık edecek kadar… Bu kadar ? Kocaman demek istiyorum. Bu yaşta, koca adamın içinde büyüyen çocuk sevgisi gibi seviyorum seni. Sevgi neydi? Çocukça âşık olmak mıydı? Yoksa anneye olan tertemiz duygunun benzeri mi? Hayalinde kurduğun en güzel anıların bir parçasına benzetmek miydi? Sevgi neydi? Yüreğimin kıyisinda toplanıp gözlerde biriken gözyaşım mı? Sevdanın kelimesinde ağlamayı bilmeyip, yutkunamadığım, dudaklarımda titreyen ses miydi? Sessizce sarılarak sevdiğini anlatmak mı? Söyle, sevgi neydi? Gecenin sessizliğinde seni aramak mı? Yoksa sabahlayıp seni hatırlamak mı? Yürek kesiğim, bu sevdanın adı nedir? Hıçkırıklar dindirmiyor içimdeki özlemi. Tutamadığım elin hasretindeyim. Bir çıkmazın yolunun içindeymişim gibi… Hasretin adı sen oldun dilimde. Söyle sevgi, neydi?
Ahmet ÖzenKayıt Tarihi : 6.11.2026 08:53:00
Şiiri Değerlendir
ALİN TERİ KURUMADAN HAKİNİ VERİN DEMİŞ YARADAN ..




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!