Annem Şiiri - Ahmet Özen

Anne bak ben senin istediğin gibi bir birey oldum.
ne demek istediğini çok geç anladım biliyorum.
sen gitmeseydin ben daha iyi olacaktım anne.
sen gittiğin yerde iyi ol. iyi ol annem
ben her gün senin fotoğraflarında seni yaşıyorum.
bunu bil istedim.
bazen kahkaha bazen gözyaşı bazen hüzün ile
karışsa da seni yaşıyorum be annem
sen bulunduğun yerde iyi ol. iyi ol annem
dağa taşa kurda çakala boyun eğmez iken
ben sensizliğe annesizliğe yenildim
biliyor musun anne
bir annenin evladı olma duygusunu yaşayamadım.
Bir annenin kokusunu içeme doya doya çekemedim
Haykıra haykıra annem annem diyemedim işte
Oysaki en çok anneme sarılmaya ihtiyacım varken benim.
Merak etme annem tüm acılara dayanabiliyorum.
her şeye herkese gücüm yetebiliyor da
Sensizliğe gücüm yetmiyor be annem
Evladımı özledim deyip boğazına lokma düğümleyen bir annem olmadı benim.
Evladını kendinden çok seven bir annem olmadı
Bu eksikliği üzerimden hiç atamadım be annem.
Ben küçükken babama sorardım seni
uzun uzun anlatırdı seni bana
Şimdi babama bile seni sormaya korkar oldum.
Üzülmesin benim gibi. eksikliğini yaşamasın
Kırılmasın kalbi benim gibi. susuyorum işte.
Biliyor musun anne.
Yokluğun ile kendi kendimle savaşmaya çalışıyorum
Ama her seferinde savaşı kaybeden ben oluyorum.
Alışamadım. alışamıyorum sensizliğe be annem
Sen gittiğinden beri kaç gecem
kaç gündüzüm oldu sayamadım.
Hayatı hepten hiçe saydım diyorlar
Sensizlik hayat neye yarar ki be annem
Bazen bir annenin evladını sevdiğini gördüğümde bile
Boğazım düğümlenir
Nefesim kesilir sesim titrer
Gözlerimi kaçırıp ağlıyorum öylece
Seni çok özledim be annem sen gittiğin yerde iyi ol