Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

ANNEM

Sen gittiğinden beri
Yapayalnızım ben, annem.
İçimde adı konulamayan bir boşluk,
Hiçbir şeyle dolmayan bir hasret var.

Araftayım

Artık ne cennetin kokusu var,
Ne de cehennemin narı,
Ben bu ıssız boşlukta beklerim baharı.
Bir yanım vazgeç der, bir yanım sarıl

Ardıç Kuşu Misali

Yüreğim saklı, eşsiz bir çeyiz sandığı gibi,
Kalbime ağıtlar yakar her an sevdan,
Gözlerimden düşer hüzün damlaları,
Özleminle yanar içimde fırtınalar,

Aşk Ateşi

Ben yine aşkın ateşine düştüm,
Çaresizim, hüzün çöktü bana.
Gözlerim döndü kan çanağına,
gece gündüz sana, ağlamaktan

Aşk Kokulum

Saçlarıma papatyalar taktım bugün.
Çünkü bu aşk beyaz başlar
Bizim niyetimiz masum ve temiz
Papatyalar kadar güçlü

İlk gördüğümde gözlerinde hüzün vardı,
Zamanla o hüzün eridi usulca,
Yerini sevgi aldı, ışıkla doldu bakışların.
Saklasan da boşuna…
Karşımda artık aşkla bakan bir adam var.

Çağlamaya hazır bir nehir gibiyim sana,
Gönlüne akmak isteyen ırmak gibiyim.
Yüreğim sularında boğulmak istercesine,
Sevginden içmek istiyorum kana kana.
Aşk pınarım olur musun bir ömür boyu?

O, gökyüzünün asi yıldızıydı
Hızlı yürür, düşünmeden sever,
ateşle dokunurdu kalplere.

Ve bir gün,

Bu gece kalemim üşüdü,
Adını yazarken titredi ellerim.
Duygularım terketti beni,
Ruhum buz tuttu yokluğunda.

Bu gece Azraile yalvardım:
“Gel, canımı al…”diye
Hayat, kırık bir cam gibi saplanıyor yüreğime;
Her parçası kesiyor, kanatıyor içimi,
Ve ben, paramparça olmuş bir ruhla odama bakıyorum…
Hüzün her köşeyi sardı, sessizlik acımasız bir fırtına gibi.