Bu Nasıl Bir Sevdaydı
Ben seni bir bebeğin masumluğu kadar
Tertemiz bir aşkla sevmiştim.
İnsan olan, yüreğinde merhamet taşıyan,
Sevdiğine böyle yapar mıydı?
Buram Buram Ben Kokan Şiir
Bu sabah kalemimden hüzün damlıyor,
Sanki içimde bir yer, sessizce kanıyor.
Gökyüzü kapkara… Yağmur indi inecek,
benimle konuşur gibi,
Bu Sabah Özleminle Uyandım
Bu sabah özleminle uyandım yine,
aklımda sen,
yüreğimde sen,
tüm hücrelerime kadar
İnsan hep duygularının peşinden gider,
Gönülden veya gönülsüz, her zaman gider.
Bazen bir umut olur gittiği yol,
Bazen çıkmaz bir sokak;
Ama hep gider bir meçhule,
Bazen sevdası uğruna savaş verir,
---
Çal, Kemancı
Çal, kemancı, bu gece de benim için çal.
Gülüşü, yüreği yaralı biri için çal be.
Camda Yağmur, İçimde Sen
Camda yağmur, içimde sen.
Gece ağır, kelimeler nemli.
Bir ozan olsaydım keşke,
Bağlamayı dizlerime alıp
Duygularım Çarşamba pazarı gibi,
Her köşede başka bir sızı, başka bir yara.
Ruhumu sorma… Kaybolmuşum,
Kimsesiz miyim ben bu hayatta?
Kendime sorar, dururum.
Hani diyorsun ya gülüşlerime hasret kalırsın
Sohbetimle mahrum kalır beni çok ararsın
Haklısın sonuna kadar evet çok özlerim hem de deli gibi
Ama unuttuğun bir şey var
Ben hiçbir zaman değer görmediğim
Seni çok özledim, ceylan gözlüm, beni sakın bırakma…
Bu sözleri fısıldıyorum sana, kalbim titriyor her hecede.
Gözlerinin içine bakarken,
Her bakışında kaybolmak istiyorum,
Ve ellerini tutarken zaman duruyor,
Sanki dünya sadece ikimiz için dönüyor.
Begonvil açtı, mor ve pembe yapraklarıyla,
Umudu sarıyor dallarımı, sessiz bir şarkı gibi.
Manolya zarif, beyaz tüyler gibi nazik,
Kokusu hatıralarımı okşuyor usulca.
Güller kırmızı, kalbimi ısıtan ateş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!