Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

Sessizlik ağır, içimde bir taş gibi,
Mesajım sana, cevapsız kaldı hâlâ.
Beklemek… her saniye biraz daha yoruyor,
Kalbim sancıyor, ellerim boşlukta.

Gözlerim ekranda, umutla bakıyor,

Bugünlerde terk edilmiş bir virane gibiyim,
Kırık dökük, paramparça olmuş yüreğim.
Kalbimi birisi avuçlarına almış, sıkıyor sanki,
Nefesim daralıyor; gücüm tükenmiş gibi hissediyorum.

ÇINAR AĞACININ GÖLGESİNDE

Bir çınar ağacının gölgesinde hayale daldım…
Kökleri toprağın kalbine inmiş,
Dalları göğe susamış bir bilge gibi.
Ne aşk var dilimde

Değer görmeyen kapı

Ben sana beni yalnız bırakma demiştim,
Ellerini tutarken, gözlerine bakarken.
Bu bir sözden ibaret değildi,
Kalbimin sana tutunma çabasıydı.

Deli yüreğim hırçın bir deniz gibi,
Sahile çarpıyor sanki hınca hınç;
Öfkesini, kinini kusmak istercesine,
Dalgalanıyor durulmak bilmiyor.

Çığlık çığlığa bağıran martılar gibi,

Yıllar Sonra Gelen Mektup (Sevgiliden)

Yıllar geçti…
Ama içimdeki pişmanlık hiç geçmedi.
Ardına bakmadan gidişim, her gün içimde kanayan bir yara oldu.
Sana yaşattığım acıları düşündükçe vicdanım susturmaz oldu beni.

Dileklerim ve Umut

Dileklerim var benim hayata dair, umutlarım var
Yarınlara ekilmiş tohumlarım var yüreğimde
Huzura, mutluluğa, sevgiye, saygıya ve özgürlüğe dair

Dışarıda lapa lapa yağan kar var bu sabah,
Kentim beyaz gelinlik giymiş masumca.
Bütün günahlarından arınmış gibi tertemiz,
Yüreğim ise sıcacık sarıyor tüm bedenimi.

Düşen her kar tanesi kadar hafif hislerim,

DİZ ÇÖKMEDİM

Fısıltım bile bir çığlık olmuş
Yankılanıyor gecenin karanlığında
Çünkü ben sustukça
İçimde dağlar ayağa kalktı.

Yine aynı penceredeyim bu gece,
Sokak lambası titriyor sessizliğinle.
Rüzgâr, kokunu taşıyor uzaktan,
Kalbim, senin geldiğin yöne dönük hâlâ.