Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

Ellerimi Tutmayı Bilirsen…

Korkuyorsun sevdiğim, biliyorum…
Her sabahın sessizliğinde,
Her gecenin dar vaktinde
Gölgeler büyüyor içinin kuytusunda.

Eriyen Kalp

Bütün duygularım sıkışmış gibi,
patlamaya hazır bir volkanım ben.
Avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum,

ERKENDEN BÜYÜYEN KADIN

Değmeyin gam yüklü gönlüme,
Bugün dertliyim efkârlıyım.
Yıkık dökük bir viraneyim.
Kendimde kayboldum,bu gece

EV SANDIĞIM YERDE

Ne çok yorulmuşum
Kendimi anlatmaya çalışmaktan…
Kelimelerim eskimiş,
İçimdeki fırtına susmamış.

Fırtınanın Adı Sensin

Deli deli esen bir fırtınanın
Tam ortasında kaldım,
Özlemin sardı dört bir yanımı,
Saklanacak bir liman bulamadım.

Geçecek… Ama Önce Yanacak

Küçük bir tebessümle başladım güne,
Sanki hiçbir şey olmamış gibi…
Oysa içimde,
Adını koyamadığım bir yangın

Gece Gözlüm

Sevgilim, gece gözlüm, hüzün bakışlım,
Yüreğimin inci tanesi,
Şimdi bil ki her bakışın, her sessiz sözün
Kalbimde bir melodiye dönüşüyor.

Gökyüzünün feryadıyla bölündü uykum,
saat üçü gösteriyordu gecenin tam ortasında.
Şimşekler çakıyor, gök inliyordu;
karanlık, aydınlığın çığlığıyla parlıyordu.
Yağmurla yükselen toprak kokusu
ölümü hatırlattı ruhumun derinliklerinde.

Gecenin Bir Vaktinde

Gecenin bir vakti uyandım yine
Elimde sigaram
Aklımda gözlerin dolaşıyor ağır ağır
Hayalin sessizce oturuyor karşımda

Yasemen kokulu gecelerden yazıyorum,
Bu satırlar dökülürken kalemimden.
Gecenin koynunda saklıyorum yalnızlığımı,
Zifiri karanlık sokaklarda, sessiz caddelerde.

Bir sokak lambası titriyor uzaktan,