Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

İçim Yanar

Başımda sevdanın yelleri eserken,
Sensizliğe esir düştüm sessizce.
Kalbimi hapsettim,
Aklımı susturdum zorla,

Biz iki yaralı kalptik
Yıllarca sevgiye aç kalmış,
Defalarca sırtından hançerlenmiş
İki yaralı yürek…

Ne güzel bir duada birleştik biz seninle,

İmkânsız Aşkın Rüzgarı

Bazen farkında olmadan düşer insanoğlu imkânsız bir aşka.
Dur diyemez ne gönlüne ne de kalbine; söz geçiremezsin.
Bir gülüşü alıp götürür seni, unutursun bütün gerçekleri.
Sesinde bulursun huzuru, sığınacak liman sanırsın o insanı.

Okyanus Gözlüm

Okyanus gözlüm, kara sevdalım benim,
Mahur bakışlım, işte geldim gönül kapına.
Salıncığımı kurdum gönül tahtına;

İşte gidiyorum, yüreğimi yüreğine gömerek,
Kendi ellerimle kazdım mezarımı kalbine.
Şimdi sen göm beni; ister toprak at, ister taş,
Tabutuma son çiviyi de sen çak acımadan.
Uyu, uyuyabilirsen vicdanının çığlıklarında…

Bu satırları sabahın seherinde yazıyorum,
Uykusuz bir gecenin sersemliği hâlâ üzerimde.
Üstüm başım dağılmış, saçlarım birbirine karışmış,
Elimde kalem, aklımda yine sen varsın.

İyi Kaldık Diye Kaybettik Sanma

Yüreği Güzel Olmanın Cezası mı bu ?
Ben yüreği güzel bir insanım dedim
Diye mi bu kadar sınandım hayatta ?
Biraz merhamet gösterdim,

Kâbe’ye Özlem Mektubum”

Ey Kâbe-i Muazzama, kalbimin en derin duası, gözlerimin görmeden aşkla sevdiği güzellik,
Her nefesimde seni anmakla yanar yüreğim, her duam sana kavuşmak için yükselir.
Uykularımda tavaf edenlerin ayak seslerini işitir, sabahlarımda senin gölgende uyanırım.
Gözlerimden süzülen yaşlar, içimdeki hasretin şahitliğini yapar.

Bir Kadın Severse

Bir kadın seviyorsa, sonuna kadar gider;
Var gücüyle mücadele eder sevdiği adam için.
Bütün zorluklara göğüs gerer her şeye rağmen,
Yeter ki sen, tutmasını bil o kadının elinden.

Bir nefes üfledin kalbime,
kâinat sustu, ben duydum.
Ne ben vardım o anda, ne dünya,
yalnızca Allah’ım…
ve ben, O’nun bendeki yankısı.