Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

Yandı Yüreğim

Yandı yüreğim, kül oldu aşkından
Bir daha gelirsem kapına, kov beni
Ne gurur kaldı ne de onur aşkından

İçim öyle yanıyor ki,
Haykırsam,bir ejderha gibi alevler fışkıracak yüreğimden.
Sözlerim keskin, ama susuyorum
Çünkü seni kırmamak, kendimi kırmaktan daha kolay artık.

Nefesim Olur Musun

Gözlerimde kaybolan bir sabah ışığı,
Yüreğimde gizli kalan sessiz çığlıklar…
Sen gelir misin yanımda,
Bir nefes gibi, usulca,

Öyle bir sevdaydı ki yüreğime düşen,
“Öl” dese ölecek kadar çok seviyordum.
İlmek ilmek istemiştim ben seni yüreğime,
Tüm dünyayı alırdım senin için karşıma…
Nereden bilirdim ki bir gün kor olup yakacak yüreğimi?

Daha seni gördüğüm gün, sesin kulağımda çınladı.
Ilık bir rüzgâr gibi esti, gönül penceremden içeri.
Yüreğimde minik bir kuş can buldu, kanat çırptı.
Güneş ışınları gibi sızdın, ruhumu saran ateşle.

Biliyormusun Hüseyin abi yarim iki cümle yazmış
Ne söylemiş biliyormusun, özledim seni demiş
Ee Selma Ne yazmalıyım şimdi bu mesaja karşılık
Kazara Sen de özledin mi diye sorsaydı bana

Söylesene Nezih yazmalımıyım şimdi geceler boyu özlediğimi ?

Hangi ara bu kadar sevdim seni,
Oysa saklamış, bastırmıştım içimdeki hisleri.
Gelişinle coştu yüreğim,
Koşar adım aktı sana duygularım;
Şimdi deli gibi özlüyorum varlığını, her zerremle,
Her nefesimde adını fısıldıyorum gecelere.

Niçin Boynun Eğilir, Yar

Niçin boynun eğilir, yar?
Hangi yük çöker omuzlarına?
Hangi yükün altında ezilir yüreğin ?

Bu gece nöbetlerdeyim, ıssız karanlık sokaklarda.
Gökyüzünü izler, yıldızlarla konuşurum, ay ile dertleşirim.
Sokak lambasının altında gözyaşlarımı akıtırım gizlice;
Kaybolan yıllarımın öfkesini, kinini kusarım kaldırımlara.

O Gece Susturdun Beni

Sana geldiğim o gece,
O yoldan ağlaya ağlaya döndüm.
O gece kan kustum sessizce,
Ama acımı kimseye söyleyemedim.