Kalk Ey Mümin Şiiri - Serpil Koçar

Kalk Ey Mümin

Kalk ey mümin, kalk, teheccüd vakti,
Erenlerin düğünü var, haydi kalk!
Biz de katılalım bu kutlu davete,
Geç seccadenin başına, haydi kalk!

Elhamdülillah de, Rabbine seslen,
“Buyur kulum” diyecek, aç gönlünü sen.
Haydi, bir salavat getir Peygamber’e,
Rahmet kapıları açılsın gönlüne.

Haydi, bir salavat daha,
Aşk ile titresin gönlünün her yanı.
Burası gönüllerin Hakk’a vardığı yer,
Âşıklar makamı burası,
Muhabbetin en derin durağı burası.

Gece susmuş, yıldızlar dinlemede,
Bir kul secdede, gözyaşı ellerinde.
Ne dünya kalmış aklında ne de fani heves,
Rabbine ulaşır gönülden çıkan her nefes.

Kalk ey gönül, bırak uykuya dalanı,
Ara gecelerin saklı sultanını.
Bir “Allah” de, bin perde aralansın,
Kırık kalbin rahmetle yeniden canlansın.

Seher vakti başka yanar aşkın ateşi,
Dua olur gönlün en sessiz yakarışı.
Ne makam ister âşık ne de bir paye,
Tek dileği kavuşmaktır sevgili Mevlâ’ya.

Kalk ey mümin, bu gece vuslat gecesi,
Rahmetle dolsun gönlünün her köşesi.
Secdende bul huzuru, duanda bul aşkı,
Rabbine aç yüreğini, gerisi O’nun takdiri.