Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

GÜLÜŞÜM ŞAHİDİMDİR

Gülüşlerim var benim,
Kolay kazanılmamış,
Ucuz sevinçlerden değil.
Her sıkıntıya eyvallah diyen,

Günahın Rüzgarı

Kalbim titriyor,
Adını fısıldıyorum karanlığa.
Aşkın rüzgarına kapılıyorum,
Ama vicdanım susmuyor.

BU SABAH GÜN DOĞMADI

Bu sabah benim için gün doğmadı,
Her yer kapkaranlık, seni düşünmekten
Bütün alışkanlıklarımdan vazgeçtim. Sessize aldım sadece kendimi.

Güneşim Seninle

Senin ellerinden doğan güneşi okudum,
Her kelimende kendimi buldum.
Kalbim hem sustu hem de ağladı,
Yaşadığımız her anın kıymetini anladım.

Dışarıda güneş açmış bu sabah, mis gibi
Sen geldin aklıma; gülüşün kadar sıcacıktı
Bakışların kadar parlaktı bu sabah güneş
Tüm dünyayı aydınlatıyordu, parlaklığıyla

Sahilde insanlar elele yürüyorlardı

GURURUN ARDINDAKİ ÖZLEM

Sessizliğe gömüldü adın bir akşamüstü,
ne bir veda, ne bir neden…
Sadece sustun,
ve ben sustuğun yerde büyüttüm binlerce “neden”i.

Ahu gözüm, ceylan bakışlım…
Seni sevdiğimden haberin var mı?
Ben gönlümü sana kaptırmışım,
Bir çiçek gibi açıyorsun yüreğimde.
Haberin var mı, yar?

Ah Hakim Bey, ah…
Ne anlatayım ki ben,
Gülüşümü çalanlardan,
Kalbime yük olanlardan,
Bir parça huzuru bile bana çok görenlerden şikâyetçiyim.

HASRETLE BEKLEYEN

Yağmur erken geldi bu şehre,
Ben senden önce uyanıyorum hâlâ.
Umutlarım fakir değil gönlümde,
Sadece özlemle dolu yüreğim.

Sensiz Sokaklar

Bu gece senin hayalinle çıktım sokağa,
Ellerin belimde, gözlerin gözlerimde.
Hayalinle yürüdüm saatlerce soğuk ve karanlık sokaklarda,
Seni sana anlattım bomboş caddelerde,