Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

Gecenin Bir Vaktinde

Gecenin bir vakti uyandım yine
Elimde sigaram
Aklımda gözlerin dolaşıyor ağır ağır
Hayalin sessizce oturuyor karşımda

Yasemen kokulu gecelerden yazıyorum,
Bu satırlar dökülürken kalemimden.
Gecenin koynunda saklıyorum yalnızlığımı,
Zifiri karanlık sokaklarda, sessiz caddelerde.

Bir sokak lambası titriyor uzaktan,

GEÇTİ GÜZELİM

Korkuyorum,
Nedenini bilmiyorum.
Göğsümde büyüyen sessiz bir fırtına var,
Kalbim aceleyle çarpıyor hızla.

GELMEDİN

Boş sokaklarda bekledim
geri dönmeni…
İnce bir keman sesi gibiydi gece,
Yıldızlar bile adını fısıldıyordu

Yüreğine Sığınmak

Ben her çaresiz kaldığımda yüreğine sığınırdım
Dertlerimi, kederimi unuttuğum tek yer senin yüreğindi
Ne çok severdim dizlerinde hayaller kurmayı

İşte gidiyorsun…
Ne çabuk gelmişti o gün,
Doyamadım sana, sarılmaya doyamadım kokuna.
Boyun bükülmüştü yüreğim, gideceksin diye;
Hüzün çökmüştü içime, gözlerim doldu.
Daha gitmeden, özlemin sarmıştı yüreğimi;

GİRDAP

Bana geldiğin o günü hatırlıyor musun?
Ben, sen kapımı çaldığında
Yüreğim kan ağlıyordu…
Kalbim bir çıkmaz sokakta

Gitme

Kalbim seninle atıyor hâlâ,
Bir adımını bile uzaklara atma.
Rüzgâr seni alıp götürmesin,
Ellerim arıyor seni,

Gitmek Bilmiyorlar

Ben seni anlamaya çalışırken,
sen sessizliğe sığındın.
Bir kelimeyle kapattın kapılarını,
“Bazen geliyorlar bana, gitmek bilmiyorlar.” dedin,

Seviyorum seni, hiç kimse bilmeden,
Sadece ben bilirim suya hasret toprak gibi;
Bırak içimde kalsın, aşkım, sevdam,
Sen bile bilme, gizli gizli büyüttüklerimi.