Unutmak diye bir şey yok
Unutamazsın,
Kabullenirsin sadece
Yokluğuna alışmaya çalışırsın
İnsan gökyüzünü nasıl unutabilir ki
havayı, suyu, toprağı
hani nasıl bakarsa öyle görür ya insan,
yüreğiyle bakanın gözleri kör olmuş kaç yazar...
Bir türkü kalmış dudaklarımda, Maraş,
Dağlarında yankılanır eski zaman…
Ceviz kokar çocukluğumun bahçesi,
Sütçü İmam’ın gölgesinde anıların kalan.
Gözümde tüter Ahir Dağı’nın sisi,
Bir şehrin ortasında suskunum yine,
Yüzler geçti önümden, hiçbiri ben değildi.
Bir çocuk ağladı, sesi içime değdi,
Bir kadın güldü, oysa yüzünde kış vardı.
Biraz yorgunluk, biraz eksilmek işte,
insanın yüreği kaldırım taşları gibidir
üzerinden ne kadar çok insan geçerse
taşlar yerine o kadar sağlam oturur.
insan umutla bağlanır hayata
umut etmek için inanmak gerekir
inanmak için sevmek,
ve sevmek için yürek gerekir.
yaşamak için sebep çok
hayat koca bir yol unutma
bazen mecbur kalırsın gitmeye
kalacak yerin kalmamıştır artık
ve teselliyi başka yerlerde ararsın,
buraya kadarmış her şey deyip
öylece umuda yol alırsın.
Bana yazdırdığın kelimeleri toplayıp
aramızdaki uçuruma köprü atsam
yine dönmezsin bilirim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!