Gülüşlerine bahar gelmiş
çiçek saçıyor gamzelerin,
seni sevmek,
bahara yenilmekmiş.
Yaşamak,
Gülüşünde,can vermekmiş...
Mevsimler gibiydik bizde böyle
Kışı yaza hasret, yazı bahara gebe
Ömrümüze koyduğumuz ilk ve son hece
Biz ona hep Umut dedik öylece
Hayat kısa unutma
Bir keşkeye daha yer kalmasın hayatında
Sahip olduklarının kıymetini bil
Sıkıca tut avuçlarında
Keşkelerin yükü ağırdır bilmelisin
İnsan anlıyor yalnız kalınca
“Kırık Şehir”
Bir şehir var içimde,
Sokağı yorgun, ışığı soluk.
Ne yana dönsem aynı duvar,
Ne kadar kaçsam, yine kendime çarparım.
Gökyüzü kustu, yeryüzü titredi,
Zaman ağırlaştı, nefes dondu göğüste,
Taşlar ağladı, toprak hıçkırdı,
Saatler kayboldu, gecenin derinliğinde.
Kentler, enkaz gibi değil, ruh gibi parçalandı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!