Bir deli poyraz eser dağlarının alnından,
Bir türküdür dökülür yapraklardan.
Memleketin dumanı tüter hâlâ,
Anamın sesi gelir rüyalardan.
Gök mavi, toprak ana, su berrak,
Unutmayı bileceksin
Kendin için yapacaksın bunu,
Dün hayatında umut olanlar
Bugün unutulmak zorundaysa
Vazgeçme kararlığını göstereceksin.
Unutma, senden daha değerli kimse yok hayatında
Yaşamak bir uyanış
Bir ayağa kalkma çabasıdır
Yaşamak bir haykırış
Bir insan olma kavgasıdır
Uzak bir şehir kurdum içimde,
Sokaklarına adımların sinmiş,
Her köşesinde sustuğum cümleler var.
Biraz yalnızlık,
Biraz senden kalan bir boşluk…
Gece olunca daha çok çöker şehrin üstüne,
Yaralı yüreğe ilaç olmayacaksan
Dokunma çünkü çok acıtır
Sarmayacaksan yüreğinle kanayanı
Hiç yeltenme çünkü çok yazık olur
Sevgiyle saracaksın yaraları,
Umutla dokunacaksın, umut olacaksın.
Geceyi dinledim bu akşam,
Sessizliğin bile sesi vardı.
Şehir yorgundu,
Kaldırımların üstünde binlerce adımın gölgesi.
Bugünle aram açık,
Cebimde paslı bir akşam,
Yüreğimde yarım bir memleket.
Kırgınlık dediğin,
Loş gecelerde bir yıldız ararım,
Karanlık göğün sessiz şarkısında.
Rüzgâr yaralı kalbime dokunur,
Bir umut saklıdır her fısıltısında.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!