Eğilir ağaç yaş iken,
Bazıları bunu çok iyi bilirken,
Diyorlar ki; “onlar bebe, daha erken,”
O güzel güllere batırmayın diken.
Rahatsız olmayın değerlerimizden,
Hüzne ortak oldu vatandaş,
Gönderdi giysi, gıda ve aş,
Her zaman yanındayız kardaş,
Geçmiş olsun Kahramanmaraş.
Bir medya var ki adı fondaş,
Vetoya kalkan bir el
Barışa olur engel
Adalet mi? Simgesel…
İlginç; bu nasıl güçtür?
Dünya beşten büyüktür.
Eller, ayaklar gelecek dile,
Yapamazsın sen orada hile,
Ne kadar uğraşsan da nafile.
Ebedi hayat seni bekliyor,
Bu hakikatin farkında mısın?
Rabbimize ortak gördüler cinleri,
Yıkanmış şirkin suyuyla beyinleri,
Cehennem olacak onların inleri…
Allah’ın olmaz kimseye ihtiyacı,
Bunlar düpedüz katıksız iftiracı.
Varlığına var bir sürü delil,
O’nu inkâr eden olur zelil,
Sıfatlarıyla bilinir Celil…
İdrak edemez O’nu bu gözler,
Her hâlükârda O bizi izler.
İlahi vahye kulak ver, kör kalma!
Zararlı çıkarsın, inkâra dalma!
Bu bir öğüt, ister al ister alma…
Tebliğ etmektir O’nun vazifesi,
Gerisi kulun kendi meselesi.
Konuşmada da vardır bir sınır,
Kaçırma topuzun ayarını!
Mümin bundan şiddetle sakınır,
Düşünür bugünden ta yarını.
Müşriğin putlarına söversen,
Görünürde kendinden emin,
Gerçekte ise kaygan zemin,
Bir de kuvvetle eder yemin…
Resulden mucize isterler,
“Mutlak inanacağız” derler.
Bir ömür boyu devam eder savaş,
İnsanın ve cinlerin şeytanıyla.
Aman dikkat et kurallara, yavaş!
Günahlara dalma onun gazıyla!
İnse Melekler gökten verse selam,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!