Tevrat’ı okuyan, bilen Yahudiler;
Beklerler dört göz ile müjdeli haber.
Müşriklere derler ki: “Bizimdir zafer;
Hele içimizden çıksın bir Peygamber.”
O beklenen Hazreti Muhammed (sas) idi,
Yahudi sordu Peygambere birkaç mesele,
Umduğu cevabı aldı hemen her suale,
Fakat konu geldiğinde melek Cebrail’e;
Dedi: Bizim düşmanımızdır o, durum böyle!
Bu iddialar Yahudilerin inadıdır,
İndirilen gerçekler açıktır; ayan beyan,
Sözünden cayan o, yok iman; var yalan beyan.
Habersizmiş görünürler Tevrat’ta yazılan,
İnkârlarıyla söner mi sanır nur-u Kur’ân.
Kime denir? Mümin, kâfir, münafık,
Anlatılır sure-i Bakara’da.
Öğren, oku, sana uygun hangi şık?
Uzak kalma Kurân’a bak arada.
Kur'ân-ı Kerim (Bakara, 2)
Yahudi ve Hristiyan olanların her biri,
Yayınlar dinlerine davet eden bildiri,
Derler ki: “Çok yanlış yoldasınız, gelin beri!
Hanif olan İbrahim’in dinine uyarız,
O müşriklerden değildi sizi uyarırız.
Biz Müslümanlar iman ile boyandık,
Küfrün pisliklerinden böyle arındık,
Ya Rab! Bütün şerlerden sana sığındık…
İman boyasını çıkarma üstünden,
Yalnız Allah’a kul ol, çıkma sözünden!
İki dünyada da ister isen mutluluk,
O zaman gerekir şartlara uygun kulluk,
Yönel Mescid-i Haram’a, kalmaz yorgunluk.
Hayırda yarışın, mahşerde buluşma var,
Her şeye kadir olan Rabb’e kavuşma var.
Birçok putu vardır tanrı diye taptığı,
Besbelli hâlinden doğru yoldan saptığı,
Sorulacak o müşrik’e bir gün yaptığı.
Zalimler görecek Allah’ın kuvvetini;
Tadacak bitmeyen azabın şiddetini.
Son Peygamberin vasıflarını bilen,
Çıkarları için halkından gizleyen,
Azıcık bir dünyalık için eğilen,
Hak yoldan çıkmış Yahudi âlimleri.
Karınlarını ateşle doldurdular,
Doğuya veyahut batıya doğru istikamet,
Ehl-i kitap sanır iyiliğe olur alamet,
Bakalım Bakara yüz yetmiş yediye bir zahmet.
Asıl iyilik; Allah’a, ahirete imandır,
Gayr-ı Müslimlerin söylediği sözler yalandır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!