Bitti dünyalık geçici alayişi,
İşitilir feryadı ve inleyişi,
İşte karşısında cehennem ateşi…
“Ah! Keşke gönderilsek tekrar dünyaya,
Başlayacağız Allah’a inanmaya.”
Ahirete iman etmeyince;
Dünyayı görür oyun, eğlence,
Yaşar durur kendi bildiğince…
Çal, oyna! Bura senin cennetin,
Öbür tarafta hesap çok çetin.
Yürür veyahut sürünür yeryüzünde,
Kimisi de kanat çırpar gökyüzünde,
İlahi kudret her birinin özünde…
Bir de ibret gözüyle bak! Kurda, kuşa,
İman et artık! İşi sarma yokuşa.
Putperest müşriklerin iç yüzü,
Gözlerinin önüne serilir.
Azap gelince değişir sözü,
Bu hâli ayetlerde yerilir.
Dara düşünce müşriğin başı,
Nice nice kavimler gelip göçtü,
Yalancı dünya denilen bu handan.
Kolay olmadı; yaşantı pek güçtü,
Hepsi de geçti zorlu imtihandan.
Uğramışlar sıkıntıya, belaya,
Ayetlerden çevirir yüzünü,
Müşrikler, Allah’a ortak koşar.
Kaybetse uzvunun bir cüzünü,
Tekrar onu yerine kim koyar?
Yoktur Allah’tan başka bir kudret,
Görürler Kur’ân’daki müthiş ahengi,
Değişir hemen yüzlerindeki rengi,
Lakin inat edip bırakmazlar cengi…
Çevirirler hakikatten yüzlerini,
Yalan sayarlar Resulün sözlerini.
Ürettiler türlü bahane,
Kaldılar tevhide bigâne,
Tavırları ise hasmane…
İnse de yazılmış bir kitap,
“Bu büyüdür” olurdu cevap.
Hak kitabın özüdür,
Olmazsa namaz olmaz.
Bu, Allah’ın sözüdür,
Asla yalan bulunmaz.
Bakın, ilk ayeti ne?
Gemiler yürütüldü karadan,
Bu olaylar değildir sıradan,
Yardım etti Mümine Yaradan…
Selam olsun güzel komutana,
Kazandırdı bu şehri vatana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!