İnsanlardan kimi vardır ki dili tatlı,
Dinlemeye doyamazsın kalırsın hayran.
Hâlbuki içi bambaşka; iki suratlı,
Düşmanındır o senin haber verir Kur’ân.
Canlı ve cansız ne görürse verir zarar,
İstekleri yalnız Allah’ın rızası,
Feda olmaya hazır her bir azası,
İşte bunlardır Müslümanların hası…
Allah çok şefkatlidir böyle kullara,
Aldanmadılar paralara, pullara.
Emir ve yasaklarda olmaz esnetme,
Haram ve helalin sınırı çizilmiş.
Şeytana takılıp onu takip etme,
Apaçık düşman karşımızda dikilmiş.
Bunca kanıt yetmez mi kulluk etmene,
Hatırlatıldı Yahudilere,
Verilen apaçık mucizeler.
Ne desen boştur bu gibilere,
Atalarının yolunu izler.
Ateşten sizi kim kurtaracak?
İnsanlar çok önceden bir tek ümmetti,
Daha sonra kimileri inkâr etti,
Bunlar anlaşmazlığa bir işaretti…
Nebiler gönderildi ki uyarılsın,
Müjdeler verilsin ki bu sis dağılsın.
Yaşarsın dünya denen handa,
Başıboş değil; imtihanda,
Sınav biter öldüğün anda…
İmtihansız dünya mı olur?
Cennete kolay mı konulur?
Amr bin Camuh, (ra) sordu Peygamber Efendimize:
-Malımızdan neyi infak etmek düşer bize?
-Nereye verelim ki malımız çıksın temize?
“Hayır olarak ne harcarsanız” buyurdu Rasul,
Anlattı, sıralamada nasıl olacak usul:
İslâm; esenlik ve barıştır,
Amaç iyilikte yarıştır,
En son çare ise savaştır…
Böyle bir halde savaşmak farz,
Bu emre uymak beklenen tarz.
Resul’e haram ayda savaş soruldu,
Bu aylarda savaş günahtır buyruldu.
Ne diye bu ayda bir Müşrik vuruldu?
İnkâr, Kabeyi ziyaretten men etmek…
Daha büyük günah bunları işlemek.
Cahiliye zamanında da içki çok yaygın,
Görürsün; içtiğinde kalmaz kimseye saygın,
Gider aklın; olursun sarhoş, düşersin baygın…
Zararları görününce her tarafta bir bir,
Soruldu Hazreti Peygambere hüküm nedir?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!