Dinimizde kabul edilemez zorbalık,
Hüküm neyse o; yok kimseye ayrıcalık.
Gerçeği bırakıp uyma elin sözüne,
Kur’ân bizlere ne diyor bak! Dön özüne!
Haktan ve hakikatten çok ama çok uzak,
Yahudi ve Hristiyanı dost edinme!
Onlar birbirlerine dosttur, didinme!
“Dost edinen onlardan olur” der ayet,
Rabbimiz zalimlere vermez hidayet.
Küffarla olur münafık karakterler,
Dinimiz İslâm, güzel ahlâktır,
Mühim olan onu yaşamaktır,
Dinden dönüş yapan ahmaktır…
İsabetsizdir aldığı karar,
Kendine verir en büyük zarar.
Mürtedin zararı dokunur kendine,
Kâfir olan dostlarıyla batacaktır.
Müslümanlar sahip çıkarak bu dine,
Can ve malını ortaya atacaktır.
Kalbi; Allah, cihad aşkıyla örülü,
Kâfirden, münafıktan bir medet umma!
Gerçek dostlar bildirilmiş gözün yumma!
Ayetler net, mahşerde mazeret sunma!
Geçerli olmaz vereceğin savunma.
Gerçek dostun birincisi yüce Allah,
Kimi ehl-i kitap aşmış haddini,
Oyun ve eğlenceye almış dini,
Vermelisin bunlara sen tepkini…
Şeytanın taraftarlarına uyma!
Onlardan dost olmaz, yakınlık duyma!
Hızlıca yayılınca İslâmiyet,
Yahudilerde oluşmuş kin, nefret.
Başlamış kıskançlık ve de adavet…
Kötü hisler beslemeleri niçin?
Sadece iman ettikleri için.
Girmişler Müslüman meclisine,
Sözde Allah’a iman etmişler.
Güvenmeyin bunlar gibisine,
İnkâr üzere gelip gitmişler.
Açığa çıkar gizledikleri,
İnsanlar yoldan çıkmış,
Ahlâksızlık diz boyu.
Dini temelden yıkmış,
Bu mu Müslüman soyu?
Kötülüğü görenler,
Tarihte çok acayip bir millet,
Herkesin başına belâ, illet,
Düştüğü durum ise hep zillet…
Bulamamış umduğu rahatı,
Sürgünle geçmiş dünya hayatı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!