Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Çok şey beklediğim bir sevda sağanağında
Ak köpükleri biriktiren kıyıda yürüyorum

Yaşama düşülen notlarla albümler hazırladık biz geleceğe
Kor yalnızlıklarımızın nehirleri hiç bulamadılar Kaf dağını
İçimizde zümrüt yeşili bir dağ, ülkümüzdür hüzünlü halaylar
Çığlıklarımız derindir dostlar, çünkü ‘kardelenler yalnız ağlar’…

Evet sevgili. Hepimiz bir bekleyiş afetinde gecenin içinden gelen perileri karşılarız. İçimizdeki atlıların dünyayı turlamak için çıktıkları seferlerden dönüşünü beklerken, deşildikçe kanayan, kanadıkça bizi hazin ağrılara iten elim bir yaranın ertelenmiş sargılarını yoklarız, titrek ve okşanası ellerimizle.

Gizli bir rüyanın kurşun/i bulutlarıydı içimize dolanan
Fısıltılı bir yaşamın en parlak düş an/ıydı harmanlanan

Binlere böldüğüm bir derdin azgın dalgaları göğsümde
Hesapsız yanılgılarımın korlu alevlerini karıştırıyorum
İlençli bir sevda virüsü ceplerimde, gecelere sarılıyorum
Usumun irininde bir kadın, ne yapsam nefes alamıyorum.

Efsunlu bir bakışın sahilinde okşuyorum gönlünün peçelerini
Özlemli ceplerimde yaşanmamış bir mevsim, al senindir hepsi

Ellerimin çizgilerine yasladım yüreğimi bugün
Bedenimin kınında esmer bir yalnızlık şarkısı
Şafağın suyunu içiyor şiirlerim, unutuldu dün
Ecelim olsan da sitem etmem, dilimde güz yankısı.

O bildik şarkıların ruhuyla gel, istasyonsuz şehrime

Eski bir rüzgârın sırrını paylaşıyorum her yalnızlığımda
Bir ıslığın sırtına tutunarak anıların bohçasını açıyorum
Bir yemin gibi büyüdü göğsümde bu aşkın hazin portresi
Fırtınalar yıprattı gönlümü, kayboldum senin gözlerinde.

Yaşanmamış başlangıçların sancılı dalgalarında büyüdük biz

1907’de düştü bu ateş gönüllere, sarı nehirler karıştı laciverte
Bir çığlık, bir ateş, tutkulu bir nefestir o, 104 yıllık bir efsane
Avrupalar geçildi, devler safa dizildi, başarıyla döndü bu küre
Gönüllerde taht kuruldu, şampiyonluğa koştu nefes nefese
Şanlı tarihine yazıldı golcüler, kıskançlıkla izlendi Fenerbahçe.

Seninle kurduğum tüm köprülerin omurgası yine sevdayı taşır
Her şafakta kardelenler bir bekleyişin, özleyişin acısını yansıtır
Sensizlikten dağılsam, savrulsam tane tane, vurulsam da alnımdan
Bu yürek kaç sevdalının yoksul yüreğini doyurdu, sapmaz yolundan

İzahı olmayan, yüreği çile kokan bir şiir dökülür şimdi dilimden. Yıldız küllerinin savrulduğu girdapta seninle aşka uyanmak, seninle gri bir düş yumağına sarılmak ve Yunus’un geçtiği tüm yollardan teğet geçerek gönlümü soyut şarklarında soymak yetmedi. Buncadır ne selim ulaştı sana, ne milim.Yürüdükçe sana kaldım geride ve ben gözlerinin ırmağında yıkanmalara durdum bir filmin tam finalinde. Gözlerimdeki alınganlıkla, yüreğimdeki gerdanlıkla, hücrelerimdeki hüzün kümesiyle sevdanı kelimelerle değil, henüz doğmamış ceninlerle kundakladım.

Bu gece ışık dalgaları aydınlatsın deniz yüreğinin gizemli, gelgitli koylarını
Bu gece, ellerim yine yoklasın yokluğunun kır çiçekleri kokulu yastıklarını
Mavi bir yelkenli üzerinde atayım yeryüzünün en uçarı, çocuksu naralarını
Çünkü, seninle dölledim tohumumu, seninle sürüyorum kutsal toprağımı…

Yüzümün yorgun yollarında bir ozan çığlığıdır duyduğun. Geriye dönüşün, geri getirilişin asla yazılamadığı bu hayat tuşlarında en güzel çağrıdır gözlerinin uçurtma sevinçleri. Tıpkı bir çiçeğin tohumunu incelemek gibi. Hayatın ölümcül tutkulara kucak açtığı bekleyiş mevsimlerinde denizin ve dağların sınırlarını çizdiği bir ülkede yüzlerce şiirimdeki mısra, binlerce sözcüğümdeki sevda ve senin için dinlediğim şarkılardaki aşk’sın sen.