Yitirecek hiçbir şeyi olmayan
Çok tehlikelidir işte o insan!
Özüne saygısı hiç bulunmayan
Başkasını saymaz işte o insan!
Manevi değere sahip olmayan
Yorum vardır yaparsın, yapamazsan kaçarsın
Yorumundan eminsen, mutluluğu kaparsın
Yorum yapmak kültür ve biraz deneyim ister
Henüz yeniyim dersen, yorumlara bakarsın
Hastane, pastane köşelerinde
Allanıp pullanıp yâr aramadım.
Sokakta, eğlence gişelerinde
Gözüme kestirip kovalamadım.
Mutlu ya da mutsuz, hanelerinde
Yüksek öğrenimim tıptan çok fazla
Eğittim kendimi büyük bir hazla
Yüksünmedim hem de hiç yük olmadım
Kimseye, bir çiçek gibi solmadım.
Allah, devletime zeval vermesin
Hayatın lay lay lom olmadığını
Çocukken anladım, direnç kazandım;
Para kazanmanın ne olduğunu
Çalışıp ter döktüm, iyi anladım.
Zekânın yeterli olmadığını
Anlıyormuş gibi kafa sallarsın;
Güzel gözlerinle şehla bakarsın;
Her şeye ‘Tamam! ’ der, caka satarsın!
İyi gün dostusun, iyi bilirim.
Her şeye maydanoz oluverirsin;
Dünyaya gelmişim üç eylül ‘elli
Çile çekeceğim en baştan belli.
İnsanlar sevinmiş, çok sevmiş beni
Ağlarken okşamış çileler beni!
Tüm ömrüm boyunca çileler çektim
Haksızlık, kötülük hem de zulümler
Arttıkça insanlık zarar görmekte;
Güzelim dünyayı tüm kirletenler
Her zaman özünü haklı görmekte!
Kendini her zaman haklı görenler
İki bin dokuzda iyi gidecek
İşler, tüm sorunlar çözümlenecek…
Umudum, dileğim, temennim böyle;
İyimserim artık, ters bakma öyle!
Kısır çekişmeler sona erecek;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!