Güneşi çok sevsem ay kıskanacak
Ayı fazla sevsem bu kez yıldızlar…
Hepsinin değeri mutlak olacak
İnsanınki başka, inanın dostlar!
Güneş, ay, yıldızlar hep parlayacak
Az iyi olunca kötülük bekler;
Kötülük görünce bahtına küser.
Dikine dikine gitmeye devam;
Dosta ve düşmana yürekten selam!
Az haklı olunca haksızlık bekler;
İnsandan doğanlar şekilce insan
Ancak ruhen nasıl bilinmez, inan!
Acıyan, üzülen, paylaşan insan
Özgün değerini yitirmez, inan!
İnsanın hâlinden anlayan insan
‘Boynun neden eğri? ’ diye sormuşlar;
Deve dile gelmiş: ‘Nerem doğru ki! ’
Cevabı önce pek anlamamışlar;
Derine dalınca yalan değil ki!
Giderek çoğalır tüm ihtiyaçlar;
Bakmalı arada aynaya insan
Görmeli ne denli yıprandığını;
Demeli ‘Ne idim, ne oldum!’ insan
Bilmeli ne için kıvrandığını…
Koşmalı arada kulvarda insan
Şairim, yazarım, eğitimciyim
Bunu herkes bilir hem de dilciyim,
Arada müzikle uğraşmaktayım;
Tüm insanlık için çalışmaktayım.
Birkaç dil çalıştım, çok yazı, şiir
Yakarım, yıkarım, ezerim! Sonra?
Kaçarım, göçerim, gezerim! Başka?
Dünya umurunda mı sanki! Yani?
İnsanlık kaldıysa, nerede? Hani?
Ararım, sorarım, bulurum! Sonra?
İnsan olan insan kıymetin bilir,
Aranmadığında selam gönderir;
İki eli kanda olsa duramaz,
Vefalıysa zerre huzur bulamaz.
Biraz dolu yaşamak, yaşadığını tatmak,
Tattığından zevk almak içindir insan olmak...
Biraz dar ve zor görmek, gördüğünü öğrenmek,
Öğrendiğini bilmek içindir insan olmak...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!