‘Canı çıksın! ’ derler, altta kalanın
Hakkını da yerler yalnız kalanın;
Var gel iyi düşün, bu böyle gitmez
Az boyun kırmakla değerin yitmez!
‘Huyun çıksın! ’ derler, huy canı bekler
Değerler zinciri alır mı, bilmem,
Beni de içine günün birinde;
Vefasızlık hem de nankörlük etmem,
Huzur arıyorum kalpte, beyinde!
Ne zaman ve nasıl kırılır, bilmem,
Say beni, sayayım sayanı, seni
Sev beni, seveyim seveni, seni
Sor beni, sorayım soranı, seni
Sen beni, ben seni değerleyelim!
Duy beni, duyayım duyanı, seni
Çok ulusun,
Çok zorlusun,
Çok vukuflusun;
Değil mi?
Alkış istiyorsun,
Oldukça düşkünüm özgürlüğüme
Saygım var manevi değerlerime
Yanlışımı verin cahilliğime
Ben buyum, istesem değişemem ki!
Bir ara gözlerim geçmişe daldı
‘Dediğim dedik’ der, çaldığı düdük
Akil görünse de hödük mü hödük;
Ata binmiş gider hem de dikine,
Bir gün düşer, herkes güler haline!
Attan düşen biner karakaçana,
Uzun uğraşlar ve çetin savaşlar
Sonunda kuruldu Cumhuriyetim.
Türk’ün Yeni Çağı, misyonu başlar
Artık yüz yaşında Cumhuriyetim.
Yedi düvel birlik olup sırıttı
Sonsuza dek yaşayacak
yüz birinci yıl dönümünü
idrak ettiğimiz Cumhuriyetimiz.
Ulus, devlet, ordu
Kuvâ-yi Milliye ruhuyla
Cumhuriyet yüz üç yaşına girdi
Ulus, devlet, ordu tamamı birdi;
Bugünlere kolay gelinmemiştir
Türk, tarih boyunca yenilmemiştir.
Her dem yedi düvel hep birlik oldu
Ben, cumhurum,
Cumhuriyetin asıl sahibi.
Ne yaparsanız yapın,
Beni asla bölemezsiniz.
Sizi gözden çıkarırım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!