Allahın verdiği ömrü yaşarız,
Rızkı yer içer, her zoru aşarız.
Şükretmek elzemdir yoksa şaşarız;
Kâm almadan göçmek de var dünyadan!
Varla yetinmeli, hırsa gerek yok,
İyiden iyiye elbet fark vardır;
İyi olmamaksa insana ardır.
Oynayamayana geniş yer dardır;
Var gel biraz düşün, bu sana kârdır.
Dürüst davranırsan alırsın takdir;
Karanlıkta gezme, aydınlıkta gez
Karanlık iblise mekân sayılır;
Biraz uyanık ol, tehlikeyi sez
Kötüler kötünün dostu sayılır.
Aydınlık gerçektir, aydınlıkta gez
Asil ruhlu insan aslını arar
Gösterişe kaçmaz, tabiî yaşar.
Vefalıysa eski dostları arar
Haksızlık, haram ve zulümden kaçar.
Asil ruhlu insan varla yetinir
‘Emekli olunca ne yapacaksın? ’
Diye sormadılar yıllar öncesi.
Yağımla kavrulup yaşamaktayım;
Az maaşa talim, kader çizgisi!
‘Sürüyle diploma ve sertifika! ’
Elbet yalnız kalacaksın, unutma, günün birinde;
O gün senden daha güçlü ve büyük olamaz kimse;
Yanlışları mâziye göm, umutla bak geleceğe;
Kendi doğruların için uğraş, yenilme feleğe...
Çok acımasızdır hayat, sakın bırakma kendini;
Anamız, bacımız, kadınlarımız
Kutsal varlıklardır; sayıp sevelim…
Sıkıntı ve hüzün reva değildir
Onlara; hakkını teslim edelim…
Duygulu, duyarlı yüreklerinde
Bu bir sitem değil biraz yarenlik;
Dilerim, yine de gücenmeyesin.
İçimden geldiği gibi yazarım;
Resmim sende anı olarak kalsın!
Ne çileler çektik bugüne kadar;
‘Ak! ’ dedim, ‘Kara! ’ dedin;
‘Bak! ’ dedim, ‘Bakmam! ’ dedin;
‘Çak! ’ dedim, ‘Çakmam! ’ dedin;
Kâh dedin, kâh demedin…
‘Var! ’ dedim, ‘Yok ki…’ dedin;
Şiir diye ekliyorsun,
Keklik gibi ötüyorsun!
Dilini pek sevdim, inan,
Senden başka yok kahraman!
Bunu senin için yazdım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!