En güçlü kişi güçsüz görünebilen,
En kurnaz kişi aptal sanılabilen,
En âlim kişi net aydınlatabilen,
En zalim kişi haksızlık edebilen...
En dürüst kişi doğru söyleyebilen,
Basiret bağlanınca, feraset körelince
Zekâ işe yaramaz, pek âciz kalır insan…
Heves eksik gelince, nefes yetişmeyince,
Müdrik olamayınca pek âciz kalır insan…
Diyorlar ki kuyuya bir akılsız taş atmış;
Kırk akıllı uğraşsa, asla çıkaramazmış!
Taş atan akılsızsa, o taştan korkmalısın;
Yaran yoksa gocunma; zekisin, akıllısın…
Herkes taş atsa bile kuyular hiç dolmazmış;
Üstündür diyorsan akıl akıldan
Aklının altını, üstünü yokla!
Övünme aklınla çünkü aklından
Biraz yitirirsin, aklını kolla!
Keskindir diyorsan kalem kılıçtan
Bam teline bassa da; sigortalar atsa da;
Birileri kızsa da doğruları yazarım…
Hava biraz bozsa da; yağmur, dolu yağsa da;
Fırtınalar kopsa da doğruları yazarım…
Biraz içtensen;
Coşkuyu değil, kederi paylaş!
Biraz dürüstsen;
Yalanı değil, gerçeği paylaş!
Koş, kardeşim,
Koşabildiğin kadar koş,
En yükseğe, doruğa koş!
Çık, kardeşim,
Çıkabildiğin kadar çık,
Bine yakın şiir, üç yüz düz yazı
Ekleyip paylaştım; büyüktür hazzı!
Web sitelerinde yıllardan beri
Dolaşıp dururum; dönmek yok geri!
Bazen şarkı türkü, elinde sazı
Düşman aramakta hayli ustasın
Gölgenle güreşip kabarmaktasın
Her halde aynaya bakmamaktasın
Don Quixote misali bir acayipsin!
Boşuna muhatap aramaktasın
Dost bilerek sana bile sarıldım,
Keyiften dört köşe olup yarıldım!
Sonradan kendime kızdım, darıldım;
Meğer herkes ile dost olunmazmış!
Dost bilinen dostun kederleriyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!