Şeb-i yeldâda dil-hûn, uykusuz bîçâreyim,
Çeşm-i giryânımla tenhâ, bir kırık keşkûleyim.
Sırr-ı lâfzın kalbde mahfuz, etmedim fâş ismini,
Lâl olan dil minnet eyler, gizlerem hep resmini.
Bir tecellîdir bu hasret, sine-i mecrûhuma,
Büyük bir boşlukla uyandım
Yastığımın soğuk yanı bile yakıyordu başımı
Zordu sensizliğe göz açmak
Uyanmam lazım ama sen varsın düşlerim de
Ne mümkün uyanmak
En serin imbatlarda seni arıyorum,
Uzak bir hayalin peşinde yoruluyorum.
Ne gelen var ne giden bu ıssız yollarda,
Ben bu kördüğüm aşkla garip kalıyorum.
Kaçıp gitmeyi arzu ettim siyaha bürünmüş dünyamdan
Aydınlığa çıksın çıkmasın arkama bile bakmadan
Senden bir nefes kadar dahi yanıma almadan
Usulca gidebilsem ardımdan kimse el bile sallamadan
SEVDA BESTESİ ŞARKILAR
Kapılır gider bazen insan umutsuz hayallere
Hayal gökte uçar düşer yerlere
Ayrılık yok olmak bitmek görünür gerçekçe
Yar uzanmaz artık boşluğa açılan ellere
Meftun oldum gözlerine
Kalbim kilit oldu sözlerine
Bakışlarım esir oldu gözlerine
Doyamadım hiç yüzünün güzelliğine
Firakın kokusunu hissettim
Hasretin beni çılgın yağmurlara sürükledi
Adını andım sevda kibritiyle kalbimi yaktım
Yollara çıktım yağan yağmura inat
Sevda çılgınlığıyla ıslandım
Dindiremedi yangınımı sağanak boşanan seller
Alamadı içimdeki belayı poyrazdan esen yeller
Bir sevda var içimde ılgıt ılgıt esen yel gibi
Nerden düştüm ben bu derde oldum divane gibi
Yusuf gibi düştüm kuyuya sanki dibi yok gibi
Gel ey ay parçası sevdiğim kurtar beni
Sevda yüklü kervan kapıma geldi bugün
Unuttu sandıysan bakışlarımı heves sandıysan
Anmaz bir daha adımı dediysen şayet
Sevda yükünü yüklendim seni gördüğüm gün
Bir sevda ateşi tutuşunca içinde
Aldırma kimseye sevdiğini söyle
Kifayetini yitiren sözlerle olsa bile
Aldırma kimseye sevdiğini söyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!