Sami Özay Şiirleri - Şair Sami Özay

Büyük bir boşlukla uyandım
Yastığımın soğuk yanı bile yakıyordu başımı
Zordu sensizliğe göz açmak
Uyanmam lazım ama sen varsın düşlerim de
Ne mümkün uyanmak

Kaçıp gitmeyi arzu ettim siyaha bürünmüş dünyamdan
Aydınlığa çıksın çıkmasın arkama bile bakmadan
Senden bir nefes kadar dahi yanıma almadan
Usulca gidebilsem ardımdan kimse el bile sallamadan

SEVDA BESTESİ ŞARKILAR
Kapılır gider bazen insan umutsuz hayallere
Hayal gökte uçar düşer yerlere
Ayrılık yok olmak bitmek görünür gerçekçe
Yar uzanmaz artık boşluğa açılan ellere

Meftun oldum gözlerine
Kalbim kilit oldu sözlerine
Bakışlarım esir oldu gözlerine
Doyamadım hiç yüzünün güzelliğine

Firakın kokusunu hissettim

Hasretin beni çılgın yağmurlara sürükledi
Adını andım sevda kibritiyle kalbimi yaktım
Yollara çıktım yağan yağmura inat
Sevda çılgınlığıyla ıslandım
Dindiremedi yangınımı sağanak boşanan seller
Alamadı içimdeki belayı poyrazdan esen yeller

Bir sevda var içimde ılgıt ılgıt esen yel gibi
Nerden düştüm ben bu derde oldum divane gibi


Yusuf gibi düştüm kuyuya sanki dibi yok gibi
Gel ey ay parçası sevdiğim kurtar beni

Sevda yüklü kervan kapıma geldi bugün
Unuttu sandıysan bakışlarımı heves sandıysan
Anmaz bir daha adımı dediysen şayet
Sevda yükünü yüklendim seni gördüğüm gün

Bir sevda ateşi tutuşunca içinde
Aldırma kimseye sevdiğini söyle
Kifayetini yitiren sözlerle olsa bile
Aldırma kimseye sevdiğini söyle

SIR
Sevdamı sırra sırrımı kanıma akıtmış gönül çıkmazında rahmet kapısı arar her gördüğüm her konuştuğumdan gizli bir teselli umut eder sırrımın acısıyla dünya sürgünüme devam ederdim.

Öyle kolay değil gönül denizi sırlarla köpürüp taşmış birinin teselli bulması. Mahzunluk durgunluk bazen öfke patlaması. Tıp dilimi yoksa halk dilimi bilemem ama gerçek manada yaşanılanlar duygu durum bozukluğu. Bozulan duygular ruhsal çöküntüler kendi hakkında alamadığın mantıklı kararlar hayatının her an ve zerresini kuşatmış yanlışlar içine düştüğün batak seni adeta hüsran çölünde kum fırtınası gibi sıkar hoyrat bir rüzgâr gibi sertçe önünde sürükler. Kapılıp gidersin bahtının rüzgarına. İçinde sıktığın her an tıkar damarlarını kanını dondurur konuşamamak bitirir tüm umutları kapatır tüm kapıları aradığın teselliden bile uzak durursun. Durumunu bilmeyen herkes haline acır aklınca teselli vermeye çalışır lakin sırrın gönlüne mühür olmuştur tesellide kabul etmez.
Çıkmazlara sarasın umutlarını hayallerini, artık hayallerin bile sırlı mühürlü kalbine şifa olmaz. Hayaller güzel rüyalar bile güldürmez yüzünü. Sır fedakârlık yapmaya değil feda olmaya sürükler seni içinde sakladığın sır. Ağır gördüğün gizlediğin sırrına feda olursun gönlünde taşıdığın sevdana feda olursun.
Bu feda olmanın sonu gelmez artık. Her an her saniye feda olursun harap olursun. Sana her sorulan soruda yok olursun.

Karanlığın en koyusunda gözlerine daldım bu gece
Nasıl anlatayım dalgınlığımı manasız her kelime her hece
Kaldım yine üst üste sorularla iç içe
Nasıl çözülür ki ayrılık denilen bilmece

İmdat ararken derdime karanlıklar çekti beni içine