Geldi geçti ömrüm boşa ayrılık geldi çattı başa
Bakmadı gönül acısına gözümün yaşına
Aldı gitti yârimi ellerin kollarına
Hasret yadigâr kaldı yardan bana
Sevda pınarından içemedim kana kana
Hasretinle yandım vurdum kendimi dağlara taşlara
Gelir diye umut ettim seni bu gece
Yıldızlara sordum söylemediler ay yine sessiz kaldı hasretime
Güneşin doğuşunu bekledim yokluğuna sarılıp sabaha sordum nerede diye oda ışığını gizledi
Her sabah pencereme konan güvercini bekledim acaba bir haber getirir mi diye oda konmadı bu sabah pencereme
Acaba ne oluyor neden her şey benden onu gizliyor diye deliye dönmüş bir halde çıktım evden attığım adımlarım bile onu benden gizlercesine tersine gidiyordu
Tutmuyordu dizlerim yüreğim onu anıyor gözlerim her cadde her sokakta onu arıyor baktığım her suret adeta onu benden saklıyordu
Satırlar dolusu yazılar adadım sana
Hatıran sevdan birde unutulmayan kokun yadigâr kaldı bana
Yazılarıma sır ettim hatıralarını
Yaz gönül kalemim lakin ağlama
Sadık yârim defterim bile dayanamadı hatıralarına
GÜZ AĞACI
Güzde yaprak döken bir ağaçtı yüreğim
Döküldükçe yaprakları çıplak kaldım
Bak işte halime avareyim biçareyim
Hey hat ben aşka bu güzde daldım
Doldu taştı yine hasretinle içim dışım. Acaba akan göz yaşlarımdan sensizliğimden haberin var mı? Eski resimlerde aradım mutluluğu hani sarılıp çekildiğimiz resimlerimizde baktıkça arttı göz yaşlarım.
Çok uzun yıllar geldi geçti göremedim hasretimden haberin var mı? Ben hala eski günlerin kattığı canla ayaktayım takatimi kessede göz yaşlarım.
Kaybetmekten korkarak sevdim ben seni korktuğum başıma geldi firakımdan haberin var mı? Sensizlik çok zor tadı tuzu yok hayatın zulüm oldu bana göz yaşlarım.
Başka bir coşku var içimde
Sanki kırların yeşerişi çiçeklerin dile gelişi
Arıların bir damla bal için çırpınışı gibi
Bademlerin çiçeğine yeniden konup
Mor sümbüller diyarına koşup
Hasretin gelir geçer içimden
Seni ararım andız tanesi tesbihim de
Her çekişimde sabrını işlerim içime
Çektikçe koku veren sabrınla kararan teşbihim
Şahit olur dilekçeme
HASRET YAĞMURU
Uzun zamandır hasret kalınan sevgiliye vuslat gibi geldin
Kuruyan gönül pınarlarımıza rahmet doldurdun
Çatlayan toprağa bereket bıraktın
Elhamdülillah kavuştuk suyun bereketine
HEP SEN VARSIN
Kendimi kaybettiğim satırlar arasında sana ait sırlarla karşılaştım yine
Yazmamayı seni okumamayı denesem de
Seni düşünmeyi her defasında ertelesem de
Sevdamı bir cennet bahçesine gömdüm desem de
Yıllar sonra bu karşılaşmanın elbet bir sebebi olmalı
Yorgun ruhumun kaleme alınan duygusal sözleri değil bunlar
Ben içimdeki benliğimi akan suların damlalarına katıp yok olan bir binanın enkazı altında çırpınırken
Dünya zihniyetimi yok oluşlarla doldurup olabilecek her şeyin önüne geçip her şeye yok derken karşıma çıkman sebepsiz değil
Eski zihinlerin karanlığıyla paslanan hislerime neden ışık tutuyorsun
Neden karşıma geçip o can alıcı bakışlarınla beni süzüyorsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!