Mütevekkil ruhumla beklerim yolları,
Girdaplı hülyalarla sarılır her yanım.
Kapanır önümde imkânsız kapıları,
Sensiz kor gibi yanarken bu canım.
Hangi rüzgâr attı seni uzağa?
Yollar dilsiz kaldı, şehirler sessiz.
Düştü bu gençliğim kör bir tuzağa,
Geçiyor ömürden günler nefessiz.
Yıkılsa koca dünya, bilirim arkamdasın,
En karanlık gecemde sığındığım limansın.
Herkes sırtını dönse, sen ruhumun sesisin,
İçimde gizli kalan sırların bekçisisin.
Ne yollar tüketebilir bu sarsılmaz bağımızı,
Çerkez Hasan
Karanlık çökerken Dersaadet’e,
Bir öfke parladı, döndü afete.
Kınından sıyrılan keskin bir pusat,
Yürüdü korkusuz, bitti itaat.
Feleğin çarkına direnen bu başımla,
Bir ömür tükettim kör kuyularda.
Adını anmaya dilim varmaz ki,
Yüreğim kor tutar o son fasılda.
ÇİLEYLE KARARAN GECEM
Karanlık geceme hasret bastı bu akşam yokluğun sardı bedenimi
İki satır yazıp seni anmaktan alıkoyamadım kendimi
Dur diyemedim susturamadım kalbimi
Geceyi sana yazdım çileyi bana
Gecenin en koyu, en tenha yeri
Bir davanın yükü çöker döşeğe
Maziye fırlatıp tüm keşkeleri
Şükür baş koymuşuz kutsal eşiğe
Bilemedim reva mıdır bu sızı?
Bir zemheri akşamın da tutuştu yine duygularım
İç çekişlerimdeki gizli yakarış gözlerimin dumanı
Islak kirpiklerimin isyanını hasret yasıyla duyarım
Çığlıklarımda yasımda gamımda gizli artık o delikanlı
Tükenmişliğin yok olmanın bitmenin hissini yaşattı seneler
Garip başımla çıktım yine mor sümbüller diyarına
Dargın duygularla umut yok yine beklemek düştü yarınlarıma
Gelecek sende demetlenmiş gelemeyişin bende
Hapsedilmiş özgürlüğüm imzalı sevda senedinde
Alelade bir olasılık değil inanışla yanmak
Her an her yerde sevdayı anmak
Dolsun yine gönüllere sevgiler
Nura gark olsun sema ve zeminler
Kıbleye döndü bedenler duaya açıldı eller
Dualarla tekbirlerle şimdi gök kubbe inler
Kürre-i arzdan alemi rabbe erişir nida
Açılan elleri geri çevirmez hüda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!